Atypische pijn in de borstkas bij diabetespatiënten
Op het ogenblik dat de diagnose wordt gesteld, vertonen diabetespatiënten vaak al een uitgebreid coronairlijden.
De calcificatiescore en een angio-CT-scan van de kransslagaders zijn twee betrouwbare instrumenten om coronairlijden op te sporen. Een Nederlandse groep heeft de kenmerken van coronairlijden bij diabetespatiënten vergeleken met die bij patiënten zonder diabetes in het kader van exploratie van atypische pijn in de borstkas.
Geen verschil in prevalentie
Coronairlijden werd gedefinieerd als een calcificatiescore > 0 en/of aanwezigheid van een atheroomplaat bij een angio-CT-scan van de kransslagaders. De ernst van de coronaire letsels werd beoordeeld naar het aantal aangetaste segmenten, het aantal stenosen van minstens 50% en de distributie van de letsels. Er werd een vergelijking doorgevoerd per coronair segment. Bij een subanalyse werd ook rekening gehouden met de duur van de diabetes (> of < 5 jaar) en het geslacht. De studie werd uitgevoerd bij 1148 patiënten (63,3% mannen, gemiddelde leeftijd 57,7 ± 10,7). 99 patiënten (8,6%) hadden diabetes. Er werd geen verschil in prevalentie van coronairlijden waargenomen tussen de patiënten met en de patiënten zonder diabetes (respectievelijk 53,5% en 50,9%, p = 0,674). Maar bij de diabetespatiënten waren meer coronaire segmenten aangetast (2,5 ± 3,4 vs. 1,7 ± 2,4, p = 0,003).
Ernstiger, distaler
Bij multivariate analyse was diabetes een onafhankelijke voorspeller van obstructief coronairlijden (stenose van meer dan 50%): de odds ratio bedroeg 2,16 met een 95% betrouwbaarheidsinterval van 1,23-3,78. Andere voorspellers waren de leeftijd, het vrouwelijke geslacht en de diamond-forresterscore. Patiënten die al langer dan vijf jaar diabetes hadden, vertoonden vaker distale letsels (11,2% vs. 7,7%, p = 0,030). Conclusie, diabetespatiënten met atypische pijn in de borstkas vertonen een uitgebreider coronairlijden en vaker stenosen. Dat is vooral zo bij vrouwen.