Foramen ovale en CVA
Een open foramen ovale zou een risicofactor voor CVA zijn. Je zou dan ook geneigd zijn om een open foramen ovale te sluiten. Maar zo eenvoudig is het niet.
Allison Wolffe en Mim Ari (VS) beschrijven in de Jama Internal Medicine het geval van een 65-jarige patiënt met COPD, hypertensie en hyperlipidemie. Hij werd in het ziekenhuis opgenomen wegens afasie en dysartrie, waarbij een diagnose werd gesteld van infarct in het gebied van de linker arteria cerebri media. Hij werd behandeld met tPA en de neurologische evolutie was gunstig. Het enige restletsel was een verdoofd gevoel in drie vingers van de rechterhand, waardoor hij wat minder handig was, maar dat is in orde gekomen met een aangepaste behandeling.
Een duidelijke oorzaak?
Bij het zoeken naar de oorzaak van het CVA werd een open foramen ovale ontdekt. De cardioloog stelde een percutane sluiting van het foramen ovale voor om een recidief van CVA te voorkomen. De patiënt stemde erin toe, maar was eigenlijk niet goed op de hoogte van het slaagpercentage of de risico's van een dergelijke ingreep. Soms vind je inderdaad geen verklaring voor het cerebrovasculair accident en wordt een CVA bij patiënten met een open foramen ovale dan toegeschreven aan passage van een veneuze trombus door het foramen naar de grote bloedsomloop. De auteurs benadrukken evenwel dat de rol van het foramen ovale helemaal niet duidelijk is. En sluiting van een open foramen ovale houdt toch wel risico's in.
Sluiten, ja maar
Volgens de eerste meta-analyses daalde de incidentie van recidief-CVA na sluiting van een open foramen ovale, maar dat wordt niet bevestigd door de laatste studies. Een mogelijke bijwerking van sluiting van een open foramen ovale is atriumfibrillatie (zelf een risicofactor voor CVA). De beslissing om een open foramen ovale te sluiten ligt dan ook niet zo voor de hand als je op het eerste zich zou denken.