Hartinsufficiëntie en risico op trombo-embolie in het ziekenhuis
Is het zoeken naar voorspellende factoren het nieuwe stokpaardje in de geneeskunde? Er zijn inderdaad almaar meer studies in alle specialismen die zoeken naar factoren met een voorspellende waarde. Dat is begrijpelijk aangezien de geneeskunde almaar gedurfder wordt, terwijl de patiënten almaar meer eisen stellen. Dat is ook zo in de cardiologie.
We weten eigenlijk niet of hartinsufficiëntie het risico op veneuze trombo-embolie verhoogt. Daarom heeft een internationale groep vorsers onder de leiding van prof. Alexndre Mebazaa (Hôpital Lariboisière, Parijs) de dossiers doorgenomen van de 2593 patiënten die wegens hartinsufficiëntie NYHA klasse III of IV in het ziekenhuis waren opgenomen. Die patiënten hadden deelgenomen aan de MAGELAN III-studie, die de efficiëntie van twee preventieve schema's heeft onderzocht.
Op korte en lange termijn
Mebazaa et al. hebben de ernst van de hartinsufficiëntie beoordeeld naar de NT-proBNP-spiegel. Bij opname in de studie werd de D-dimeerspiegel gemeten. Het risico op veneuze trombo-embolie bleek het hoogst te zijn bij de patiënten met een ernstige hartinsufficiëntie en de tendens was significant tot dag 10 en zelfs dag 35. Multivariate analyse bevestigde de correlatie tussen de NT-proBNP-spiegel en het risico op veneuze trombo-embolie tot dag 10 en de correlatie tussen het D-dimeergehalte en het risico op veneuze trombo-embolie tot dag 35. In de MAGELLAN-studie werd een verband tussen veneuze trombo-embolie en de ernst van de hartinsufficiëntie waargenomen in de enoxaparinegroep, maar niet in de groep die een langere behandeling met rivaroxaban kreeg.
Twee nuttige criteria
Hoe ernstiger de hartinsufficiëntie, des te hoger is het risico op veneuze trombo-embolie. De NT-proBNP-spiegel voorspelt het risico op VTE op korte termijn en het D-dimeergehalte voorspelt het risico op langere termijn.