Hartfalen en diabetes
Een indrukwekkende studie heeft het verband onderzocht tussen hartfalen en het risico op diabetes. En er blijkt inderdaad zo'n verband te bestaan. Maar zijn de criteria wel goed gekozen?
Bestaat er een verband tussen de ernst van het hartfalen en het risico op ontwikkeling van diabetes? Om dat na te gaan, hebben Malene Demant et al. een cohortonderzoek in Denemarken uitgevoerd. De ernst van het hartfalen werd gedefinieerd volgens de dosering van het lisdiureticum die de patiënten innamen op dag 90 na ontslag uit het ziekenhuis. Alle Deense patiënten die tussen 1997 en 2010 het ziekenhuis hadden verlaten na een eerste episode van hartdecompensatie, werden gevolgd. Uiteraard werden alleen de patiënten gevolgd die bij inclusie in de studie geen antidiabetica innamen. De studie werd voortgezet tot het ogenblik waarop voor het eerst antidiabetica werden voorgeschreven, tot overlijden of uiterlijk tot 31 december 2010.
Honderdduizend patiënten
In het totaal werden 99 362 patiënten in de studie opgenomen. De patiënten werden in 5 groepen ingedeeld naargelang van de dosering van het lisdiureticum: geen lisdiureticum (groep 1, 30 838 patiënten of 31% van de patiënten), meer dan 0 tot 40 mg furosemide-equivalent/d (groep 2, 24 389 of 25% van de patiënten), meer dan 40 tot 80 mg/d (groep 3, 17 355 of 17%), > 80-159 mg/d (groep 4, 11.973 of 12%) en ? 160 mg/d (groep 5, 14.807 of 15%). 8% van de patiënten (7958) heeft diabetes ontwikkeld. Er werd een dosisafhankelijke correlatie waargenomen tussen lisdiuretica en het risico op ontwikkeling van diabetes. Concomiterend gebruik van een remmer van het renine-angiotensinesysteem (RAS) verlaagde het risico. Het risico op ontwikkeling van diabetes (hazard ratio) was 2,06 in groep 2, 2,28 in groep 3, 2,88 in groep 4 en 3,02 in groep 5 in vergelijking met de patiënten die geen lisdiuretica kregen (groep 1). Als de patiënten tevens een RAS-remmer kregen, bedroeg het risico respectievelijk 1,16, 1,35, 1,48 en 1,76.
Het juiste criterium?
De auteurs concluderen dat de ernst van het hartfalen correleert met een hoger risico op ontwikkeling van diabetes. Daar moet je dus op letten, voegen ze eraan toe. De vraag is echter in hoeverre de dosering van het diureticum een goede parameter van de ernst van het hartfalen is. Is de relatie tussen beide constant en lineair? Ware het niet beter geweest om gewoonweg uit te gaan van de NYHA-classificatie?