Welke patiënten met hartfalen moeten vanuit de spoedafdeling in het ziekenhuis worden opgenomen?
Experts pleiten ervoor om studies uit te voeren om na te gaan op grond van welke criteria bepaalde patiënten na opname op de spoedafdeling wegens hartdecompensatie sneller kunnen worden ontslagen.
De spoedbehandeling van hartdecompensatie is de laatste jaren weinig veranderd, merkte Sean Collins (VS) op op het Heart Failure-congres in Athene, dat vandaag, 20 mei, ten einde loopt. De behandeling bestaat klassiek in diuretica. De preliminaire resultaten van recente studies wijzen er evenwel op dat vasodilatatoren een positieve bijdrage zouden kunnen leveren tot de initiële behandeling van die patiënten. Er is echter nog te weinig bekend over de spoedbehandeling. Er is nood aan studies bij patiënten die worden opgenomen op de spoedafdeling.
Het vervolg organiseren
Een belangrijke vraag is evenwel: welke patiënten mag je na een acute episode weer naar huis laten gaan en hoef je dus niet in het ziekenhuis op te nemen? We mogen niet uit het oog verliezen dat die patiënten vaak comorbiditeit vertonen die een recidief van hartdecompensatie kan veroorzaken, zoals coronairlijden, COPD en nierinsufficiëntie. Er bestaan eigenlijk maar weinig gegevens daaromtrent. Als we echter sommige patiënten snel en zonder risico naar huis zouden kunnen laten gaan, zou dat belangrijke besparingen met zich mee brengen. Dat veronderstelt dan weer een follow-up thuis en educatie van de patiënten.
Het risico inschatten
Abdelouahab Bellou (Frankrijk) vindt dat de stratificatie van het risico nog te wensen overlaat, vooral gezien de comorbiditeit. Het klinische profiel van die patiënten is zeer uiteenlopend en toch krijgen ze een gestandaardiseerde behandeling die onvoldoende rekening houdt met het individuele profiel. Daarom zouden we moeten nagaan welke patiënten een specifiekere behandeling zouden kunnen krijgen afhankelijk van hun risiconiveau en -profiel. De frequentie van nieuwe ziekenhuisopname weerspiegelt niet alleen de kwaliteit van de initiële zorg, maar zou ook een eindpunt kunnen vormen voor dergelijke studies.
Naar een betere diagnostiek
Daarvoor moeten we, aldus nog de Franse specialist, betere diagnostische methoden ontwikkelen (onder meer biomarkers zoals BNP en echocardiografie). En ook zouden de richtlijnen beter moeten worden nageleefd, ook al zijn die niet optimaal. Kortom, meerdere aspecten van de behandeling van patiënten in hartdecompensatie zijn vatbaar voor verbetering.