3D-echo: voor wanneer de vierde dimensie?
In een congresverslag dat de ESC heeft verspreid, vat Nico Bruining (Rotterdam) de discussies samen van een sessie die hij heeft voorgezeten op EuroEcho-Imaging 2013 (Istanbul, december 2013), en hij heeft het daarin o.a. over de "vierde dimensie bij 3D-echografie", een versmelting van echocardiografische beelden onderling of met beelden verkregen met andere beeldvormingstechnieken van het hart.
Dat punt is ruim aan bod gekomen in Istanbul en de auteur vat de belangrijkste punten samen. Maar Bruining herinnert er eerst aan dat 3D-echo nu een reële plaats heeft en almaar vaker in de kliniek wordt gebruikt. Je kan 3D-echo zelfs gebruiken om therapeutische ingrepen te sturen zoals TAVI en Mitra-clipprocedures of voor ablatie of evaluatie van atheroomplaten in de aorta.
Alles kan beter
3D-echocardiografie heeft al een opmerkelijk niveau bereikt, maar alles kan beter, zoals werd aangetoond in Istanbul. Harald Becher (Canada) heeft uitgelegd dat de beeldkwaliteit duidelijk verbetert bij versmelting van meerdere beelden in real time van transthoracale 3D-echocardiografie. Een ander domein dat sterk zou kunnen profiteren van beeldfusie, is, aldus Johan Bosch (Rotterdam), exploratie van het linker atrium teneinde ablatieprocedures te optimaliseren. De huidige beeldvorming en mapping geven niet altijd een bevredigend resultaat. Bosch toonde aan dat een fusie van beelden van transoesofageale 3D-echocardiografie een beter beeld geeft van de lokale structuur en het plaatsen van de elektroden bij katheterablatie vergemakkelijkt. David Liang (VS) toonde aan dat die nieuwe beeldvormingstechnieken ook interessant zijn in de katheterisatiezaal voor het plannen van de behandeling, het sturen van de procedures en elektrofysiologische manoeuvres.
De aorta van boven tot beneden
Maar multipele acquisities zijn ook interessant, zelfs als ze worden verkregen met één enkele techniek. Op het congres voor cardiale beeldvorming toonde Enrico Caiani (Milaan) documenten verkregen door fusie van multipele beelden van transoesofageale 3D-echocardiografie. Met één enkele acquisitie is het onmogelijk om een beeld te verkrijgen van de hele aorta, maar met die techniek kan dat probleem worden omzeild. Dan moet je echter wel beschikken over een methode voor reconstructie. Vorsers in Milaan hebben een dergelijke automatische techniek ontwikkeld. De auteur legde in naam van zijn team de voordelen uit van kwantitatieve meting van atheroomplaten in de aorta en dus van evaluatie van het risico dat de patiënt loopt.