Drie maanden of één jaar?
Bij patiënten met een stabiel coronairlijden of een coronair syndroom die een laag risico lopen en bij wie een met zotarolimus beklede stent werd geplaatst, was de frequentie van klinische en cerebrale complicaties (NACCE) niet hoger na een behandeling met een combinatie van twee plaatjesaggregatieremmers gedurende drie maanden dan na een behandeling van 12 maanden. De incidentie van trombose in de stent was evenmin significant hoger na 3 maanden behandeling.
De OPTIMIZE-studie was een non-inferioriteitsstudie waarin een korte behandeling (drie maanden) met twee plaatjesaggregatieremmers (clopidogrel 75 mg/d en aspirine 100-200 mg/d) werd vergeleken met een klassieke behandeling van 12 maanden. Deze open, gerandomiseerde, vergelijkende studie werd uitgevoerd in 33 Braziliaanse centra bij in het totaal 3119 patiënten met een stabiel coronairlijden of een acuut coronair syndroom met een laag risico bij wie een zotarolimusstent werd geplaatst. Het primaire eindpunt was een samengesteld eindpunt van totale sterfte, myocardinfarct, ischemisch en hemorragisch CVA (NACCE, 'net adverse clinical and cerebral events').
Weinig evenementen en weinig verschillen
Na één jaar werd het primaire eindpunt bereikt bij 6% van de patiënten die gedurende drie maanden waren behandeld, en bij 5,8% van de patiënten die gedurende één jaar waren behandeld. Op grond van die gegevens concluderen de auteurs dan ook dat een korte behandeling niet minder goed is dan de klassieke behandelingsduur. Er werd geen significant verschil in ernstige cardiovasculaire complicaties (MACE), een secundair eindpunt, wargenomen tussen de twee behandelingsgroepen.
Te bevestigen ...
De auteurs schrijven in een commentaar dat het vrij lage aantal accidenten en de keuze van het samengestelde eindpunt mogelijk een impact hebben gehad op de resultaten. Te bevestigen dus door andere studies met een hogere statistische kracht.