'Gezondheidszorg botst tegen grenzen van financiële haalbaarheid'
In de discussie over het terugbetalen van dure medicijnen tegen zeldzame ziektes, wijst professor bio-ethiek Guido Pennings (UGent) op het feit dat de gezondheidszorg botst tegen de grenzen van de financiële haalbaarheid. "Individuele gevallen, hoe schrijnend ook, zijn geen goede basis om een politiek uit te werken", klinkt het.
"De complexiteit van dit soort dingen is het grote probleem, net als de vanzelfsprekendheid waarbij iedereen lijkt te veronderstellen dat het recht op teruggave absoluut is voor zaken die beschouwd worden als levensnoodzakelijk", aldus Pennings. "Dat kan niet meer in een samenleving waar gezondheidszorg zo duur is geworden. We lopen tegen de grenzen van de financiële haalbaarheid."
Medelijden geen goede basis
Pennings wijst erop dat iedereen recht heeft op een goede behandeling. "Maar een behandeling waarbij de uitgaven met mate gebeuren. Als de uitgaven in de gezondheidszorg verder stijgen zoals dat nu het geval is, dan geven we er binnenkort 20% van ons BNP aan uit."
De professor bio-ethiek waarschuwt ook voor de focus op individuele casussen. "Die wekken terecht medelijden, maar zijn geen goede basis om een goede politiek uit te werken. De benadering is ook verkeerd in de gevallen waar er toevallig een medicijn voor zou bestaan. Je zou dan ook voor eender welke ziekte kunnen zeggen dat er een medicijn voor ontwikkeld moét worden."
Wat willen we investeren?
Pennings wijst er ook op dat de idee dat alle problemen op te lossen zijn, vrij onrealistisch is. "Zowel de overheid als de farmaceutische industrie heeft een aantal argumenten die maken dat het oplossen van dergelijke problemen altijd problematisch zal zijn, en allicht naar de toekomst steeds meer. We lopen steeds vaker tegen de ontwikkelingen van de geneeskunde aan die soms onbetaalbaar zijn. De vraag is hoeveel de samenleving wil investeren in heel dure toepassingen om het leven van één persoon enkele jaren te rekken."