Arterieel lijden bij chronische nierinsufficiëntie
In een Brits overzichtsartikel herinneren de auteurs eraan dat de cardiovasculaire morbiditeit en de vroegtijdige cardiale sterfte zeer hoog zijn bij patiënten met een terminale nierinsufficiëntie, maar dat ook een beginnende nefropathie de frequentie van cardiovasculaire accidenten verhoogt en een risicofactor is die onvoldoende wordt behandeld.
De CV letsels bij nierlijden zijn te wijten aan twee aparte, maar samen voorkomende fenomenen, namelijk atherosclerose en arteriosclerose.
Het risico op atherotrombotische accidenten zoals myocardinfarct is hoog, maar arteriosclerose is het belangrijkste pathofysiologische proces met fibrose en verdikking van de media van de slagaders. De daaruit voortvloeiende verstijving van de slagaders leidt tot linkerventrikelhypertrofie en -fibrose, terwijl gevoelige bloedvaten zoals die van de hersenen en de nieren worden blootgesteld aan sterke bloeddrukschommelingen, waardoor de kleine bloedvaten worden aangetast.
Dat alles resulteert in een hoog risico op fatale ritmestoornissen, congestieve hartinsufficiëntie, myocardinfarct en CVA.
(referentie: Moody WE et al. Heart. 2013;99:365)