Meertaks coronair lijden: toediening van twee plaatjesaggregatieremmers gedurende twee jaar na een PCI?
Patiënten met meertaks coronair lijden lopen nog altijd een risico op ischemie meer dan een jaar na een percutane coronaire interventie (PCI). De voordelen van lange toediening van twee plaatjesaggregatieremmers na een PCI zijn bekend, maar daartegenover staat het hogere bloedingsrisico. De DAPT-MVD-studie is specifiek uitgevoerd bij patiënten met meertaks coronair lijden die belangrijke atheromatose vertoonden ook buiten de behandelde letsels.
De gerandomiseerde studie is uitgevoerd bij 8.250 patiënten van 18-75 jaar die geen ernstig ischemisch evenement of ernstige bloeding hadden vertoond tijdens de eerste 12 maanden na inplanting van een actieve stent. Op dat ogenblik werden de patiënten gerandomiseerd naar 12 maanden extra behandeling met aspirine en clopidogrel of enkel aspirine. Bijna 98% van de patiënten had aanvankelijk een acuut coronair syndroom vertoond en meer dan de helft had meertaks coronair lijden.
Lager ischemisch risico
Tijdens een mediane follow-up van 34,3 maanden heeft zich een van de items van een samengesteld eindpunt van cardiovasculaire sterfte, niet-fataal myocardinfarct of niet-fataal CVA voorgedaan bij 5,8% van de patiënten die een combinatie van twee plaatjesaggregatieremmers kregen, en bij 6,8% van de patiënten die enkel aspirine kregen (HR 0,82; 95% BI: 0,69-0,98; p = 0,03), dus een relatieve daling met 18% en een absolute daling met ongeveer 1 percentpunt.
Het verschil was hoofdzakelijk toe te schrijven aan de lagere incidentie van niet-fataal myocardinfarct in de groep die twee plaatjesaggregatieremmers kreeg (1,8% vs. 2,5%, HR 0,68, 95% BI: 0,50-0,93). Interessant is verder dat vooral de incidentie van myocardinfarct ontstaan in niet-behandelde segmenten gedaald is veeleer dan in de segmenten met een stent. Dat onderstreept het belang van het residuele risico op atherotrombose bij die patiënten.
Niet systematisch verlengen
De incidentie van klinisch relevante of ernstige bloedingen (BARC ≥ 2) was vergelijkbaar in de twee groepen (1,4% vs. 1,5%; HR 0,89, 95% BI: 0,61-1,30; p = 0,54). In die studie is dus geen hoger bloedingsrisico vastgesteld, maar dat betekent volgens de vorsers nog niet dat de twee strategieën gelijkwaardig zijn wat dat betreft.
De studie is vooral uitgevoerd bij patiënten met een hoog ischemisch risico, maar een laag bloedingsrisico aangezien ze al een jaar waren behandeld met een combinatie van twee plaatjesaggregatieremmers, zonder ernstige problemen. Toch mag je die resultaten niet zomaar veralgemenen.
De studie is immers enkel uitgevoerd in China bij relatief jonge, weinig zwaarlijvige patiënten en heeft geen andere strategieën onderzocht zoals een P2Y12-remmer in monotherapie. Gezien de resultaten van de DAPT-MVD-studie zou je dus kunnen overwegen de combinatie van twee plaatjesaggregatieremmers bij patiënten met meertaks coronair lijden na 12 maanden te verlengen, maar niet stelselmatig.
Referentie:
Tian J, Wang Z, Wang Y, et al. Extended dual antiplatelet therapy for multivessel coronary artery disease. N Engl J Med. 2026;395(3):233-242. doi:10.1056/NEJMoa2517588.