Ongelijkheden in LGBTI+-borstkankerzorg
LGBTI+-patiënten doen er bijna twee keer zo lang over om de diagnose borstkanker te krijgen na het begin van de symptomen in vergelijking met cisgender heteroseksuele patiënten. Dat blijkt uit een studie die begin februari verscheen in JAMA Oncology.
Uit een onderzoek uit 2020 blijkt dat LGBTI+*-patiënten minder geneigd zijn om zich te laten screenen op borstkanker. De Amerikaanse fellow hematologie en oncologie aan Stanford University Erik Eckhert, de eerste auteur van de studie, wilde meer inzicht in het zorgtraject van deze patiënten.
De onderzoekers verzamelden gegevens van 92 LGBTI+-patiënten die tussen 2008 en 2022 de diagnose borstkanker kregen. Ze 'matchten' deze patiënten aan 92 cisgender heteroseksuele borstkankerpatiënten op basis van leeftijd, jaar van diagnose, tumorstadium en type borstkanker.
Vervolgens vergeleken ze de kwaliteit van de behandeling tussen de twee groepen, en maten factoren als het aantal gemiste borstkankerscreenings, of de patiënt een door de oncoloog aanbevolen behandeling weigerde, de tijd tussen het optreden van de symptomen en de diagnose, en de tijd tussen de diagnose en de terugkeer van de borstkanker.
Eckhert en zijn collega's ontdekten dat, vergeleken met cisgender heteroseksuele patiënten, LGBTI+-patiënten er bijna twee keer zo lang over deden om een diagnose te krijgen na het begin van de symptomen.
Volgens de onderzoekers kan een mogelijke reden zijn dat zij in het verleden discriminatie hebben ervaren in de zorg en daarom minder geneigd zijn om een zorgverlener op te zoeken.
Daarnaast stelde het onderzoeksteam vast dat 38% van de LGBTI+-patiënten conventionele behandelingen weigerde die hun oncoloog had aanbevolen, vergeleken met 20% van de cisgender heteroseksuele patiënten. LGBTI+-patiënten maakten ook vaker gebruik van alternatieve geneeswijzen.
De onderzoekers ontdekten ook dat de kans dat zij zouden hervallen bij LGBTI+-patiënten bijna drie keer zo groot was dan bij hun heteroseksuele leeftijdsgenoten.
Effectief communiceren
In Scope, de blog van de geneeskundefaculteit van Stanford, roepen Eckhert en co op tot meer onderzoek naar waarom het nu langer duurt voor LGBTI+-patiënten een kankerdiagnose krijgen en waarom zij meer kans hebben op herval.
Ook zouden zorgverleners er volgens de onderzoekers baat bij hebben om te leren hoe zij effectief kunnen communiceren met deze patiëntengroep.
Tot slot hopen ze dat hun studie een aanzet is om meer data te verzamelen over genderidentiteit. "De meeste ziekenhuizen of kankerregisters verzamelen geen gegevens over seksuele geaardheid en genderidentiteit, er is dus weinig bekend over de kwaliteit van de borstkankerbehandeling voor LGBTI+-patiënten", aldus de onderzoekers.
(*) Holebi's, transgender en intersekse personen.