Van Gutmensch tot crimineel

De Duits-Afghaanse filmregisseur Burhan Qurbani transponeert de roman Berlin Alexanderplatz van de Weimarrepubliek naar het hedendaagse Berlijn. Het verhaal over de afdaling van een jonge migrant in de hel zorgt voor een portie onweerstaanbare cinema.

15 december 2020

Burhan Qurbani heeft een patent op films die actuele problematieken haarscherp analyseren en tegelijkertijd visueel entertainment weten te bieden. In zijn debuut Shahada stond de gewetensworsteling van drie jonge moslims centraal. In Wir sind jung. Wir sind stark portretteerde hij extreemrechtse jongeren die het multiculturele Duitsland verafschuwen.

Berlin Alexanderplatz 2020

Met Berlin Alexanderplatz wou hij eigenlijk helemaal niet de beroemde (en eerder door Rainer Werner Fassbinder verfilmde) roman van Alfred Döblin verfilmen, maar wel de thematiek aankaarten van de gegoede blanke burgerij die denkt dat alle kleurlingen automatisch drugsdealers zijn.

Om met zijn film een groter publiek te bereiken, koppelde hij dat gegeven aan de gelijknamige roman. Net als in Qurbani's eerdere films zoekt het hoofdpersonage zijn plaats in een maatschappij waar hij zich niet thuis kan of mag voelen. Het hoofdpersonage Francis (dat zich later Franz zal noemen, zoals in de roman) is een zwarte migrant die goed wenst te doen maar in de criminaliteit verzeilt.

Welket Bungué schittert als Franz en Albrecht Schuch is al even grandioos als de vileine dealer/pooier Reinhold. In dit dramatisch duistere filmjaar 2020 is Berlin Alexander een gigantische steekvlam.