'Geneesmiddelentekort brengt volksgezondheid niet in het gedrang'
Als puntje bij paaltje komt, zijn in ons land slechts vier medicijnen 'echt' onbeschikbaar. De volksgezondheid komt dus zeker niet in het gedrang. Die sussende boodschap brengt minister De Block. Al erkent ze wel dat de situatie heel wat (administratieve) ongemakken voor patiënten, artsen en apothekers met zich meebrengt.
Voor de meeste van de ontbrekende medicijnen (bij het afsluiten van deze editie waren dat er 541, nvdr) zijn er immers alternatieven voorhanden met dezelfde therapeutische werking. De lijst houdt bovendien ook rekening met de verpakkingsgrootte. Een verpakking met 10 of 20 stuks van eenzelfde product dat niet verkrijgbaar is, staat zo bijvoorbeeld ook twee keer op de lijst.
Volgens minister De Block - en eerder zei FAGG-topman Xavier De Cuyper hetzelfde in de Kamercommissie Volksgezondheid - beperkt het aantal geneesmiddelen waarvoor geen gelijkwaardig alternatief bestaat zich tot vier. Met name gaat het over een psychofarmacon gebruikt bij de behandeling van manische depressiviteit en bipolaire stoornis, twee geneesmiddelen op basis van bloedplasma - De Block benadrukt dat hiermee zuinig en gericht moet mee worden omgesprongen - en een antibioticum. Voor dat laatste is er een probleem met de grondstof.
Praktische ongemakken
De volksgezondheid is dus niet in gevaar. De minister erkent wel dat de praktische ongemakken van de onbeschikbaarheden voor zorgverleners en patiënten niet te onderschatten zijn. Zo is het niet vanzelfsprekend voor patiënten om van behandeling te veranderen. En een switch brengt voor artsen en apothekers heel wat administratie met zich mee.
En dus blijft minister De Block naar oplossingen zoeken. Ze wijst er wel op dat het om een internationaal probleem gaat - Nederland kampte vorig jaar met een tekort van 769 geneesmiddelen. België, zo legt ze uit, zette het thema op de internationale agenda. Het gevolg is onder meer dat de OESO nu werkt aan een rapport met beleidsaanbevelingen.