Patiënteneducatie bij (pre)diabetes werkt
Bij mensen met prediabetes (6 à 8% van de Belgische bevolking) kan therapeutische patiënten-educatie de kans op het ontwikkelen van diabetes type 2 verkleinen met 51 tot 58%. Een vroegere preventie van de ziekte lijkt dus onontbeerlijk voor het gezondheidszorgbeleid. Maar zijn dergelijke begeleidingsprogramma's wel kosteneffectief op lange termijn? Een studie van de Onafhankelijke Ziekenfondsen bewijst van wel.
Vele wetenschappelijke studies winden er geen doekjes om: therapeutische educatie helpt om de bloedsuikerwaarden bij mensen met diabetes type 2 onder controle te houden. Mensen met prediabetes kunnen zo het risico op het ontwikkelen van de ziekte terugdringen met 51 tot 58%. Om in ons land in aanmerking te komen voor terugbetaalde ondersteuning door een diabeteseducator, moet de ziekte echter al vrij vergevorderd zijn en moet de patiënt al verschillende medische therapieën hebben uitgeprobeerd.
De studiedienst van de Onafhankelijke Ziekenfondsen (samen met de clinici en gezondheidseconomen van de universiteiten) hebben 17 economische evaluaties over patiënten-educatie bij (pre)diabetes in de westerse gezondheidszorgsystemen van de laatste 12 jaar bekeken en geëvalueerd. Deze programma's waren vooral gericht op lichaamsbeweging, voeding, opvolging van risicofactoren en soms ook aanpassingen van het geneesmiddelengebruik. Over het algemeen bleek therapeutische patiënten-educatie kosteneffectief te zijn op lange termijn. Meerdere studies toonden bovendien aan dat een dergelijke begeleiding bij mensen met prediabetes kostenbesparend is.
Naar aanleiding van deze studie ijveren de Onafhankelijke Ziekenfondsen voor:
Efficiënte screeningscampagnes om personen met prediabetes en diabetes type 2 te kunnen identificeren Identificatie van de subgroepen die de grootste meerwaarde uit de therapeutische begeleiding halen, onder meer via verder onderzoek Patiënten-educatie voor personen met prediabetes en diabetes type 2, gericht op meer inzicht in de ziekte, therapietrouw en aanpassingen van de leefstijl (gezonde voeding, lichaamsbeweging, ...) Verschillende vormen van educatie op maat, o.a. programma's die rekening houden met bijkomende chronische aandoeningen Meer samenwerking tussen universiteiten en beleidsmakers om evidence-based programma's aan te bieden