Wijwater ronduit smerig
Oostenrijk, het land van de vele kerken. Maar wie uit goede katholieke gewoonte de vingers in het wijwater doopt, kan nadien beter zijn handen wassen. Want het Oostenrijks wijwater zit vol met nitraten en fecaliën.
Laat ons niet naïef zijn: het probleem is geen Oostenrijks probleem op zich. We kennen dit resultaat omdat het nu eenmaal Oostenrijkse wetenschappers zijn van het 'Institut für Hygiene und Angewandte Immunologie' die een kerkgang hebben gemaakt en het water van 21 'heilige' bronnen en 18 kerkvonten en wijwatervaten in Wenen hebben onderzocht. Slechts in 14 procent van het bronwater zaten geen fecaliën, en geen van de bronnen leverde drinkbaar water. En als er geen fecaliën in te vinden waren, dan zaten er wel E-colibacteriën, campylobacter en enterokokken in. Toch staan aan veel van die bronnen gelovigen met flesjes in een vorm van een Onze Lieve Vrouwbeeldje aan te schuiven.
De heilzame werking van dit bronwater zou legendarisch zijn maar logisch te begrijpen. "Vroeger was de waterkwaliteit in de steden belabberd", zegt professor Alexander Kirschner, die het onderzoek mee uitvoerde. "Mensen werden ziek van het stadswater. Ze trokken uit de stad en dronken van de bronnen en ze genazen. De link was snel gelegd. Alleen is de situatie nu helemaal anders. Stadwater is perfect drinkbaar en bronnenwater sterk vervuild."
Maar ook met het wijwater schort er veel. In sommige stalen zaten tot 62 miljoen cultiveerbare bacteriën.
De vele fecaliën - resultaten van slecht gewassen handen na een toiletbezoek - zijn ronduit een risico voor de kerkbezoekers, aangezien er veel oudere en dus kwetsbare mensen bij zijn. Professor Kirschner zou dan ook willen dat de overheid op zijn minst aan alle bronnen waarschuwingsbordjes plaatst. Het wijwater in de kerk zou een flinke greep zout moeten krijgen en geregeld het water vervangen in de doopvonten is geen overbodige luxe.