Hergroepering maakt het voor de apothekers gemakkelijker
De hergroepering van geneesmiddelen in functie van de behandelingsduur voor wat betreft de voorschriften op VOS, moet het leven van de apothekers gemakkelijker maken.
Toen een dik jaar geleden de besparingsmaatregelen werden bekendgemaakt, liet minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx weten dat er een systeem van 'goedkoopste' geneesmiddelen zou gelanceerd worden. Daarbij werd een voorschrift op stofnaam of gelijkaardig voorschrift de afgifte ingevoerd van een geneesmiddel dat tot de groep van goedkoopste geneesmiddelen behoorde. Maandelijks werd die vork van goedkoopste geneesmiddelen bekendgemaakt. De regel gold ook voor antibiotica en antimycotica, waarbij elk voorschrift als VOS moest behandeld worden. De geneesmiddelengroepen bevatten geneesmiddelen die identiek waren qua vorm, dosering en gebruikseenheden.
Behandelingsduur
In de praktijk komt het erop neer dat de gebruikseenheden bij voorschrift afgestemd worden op de behandelingsduur. Een aandoening waarvoor twee weken lang driemaal daags een pil moet worden ingenomen, zou idealiter een voorschrift moeten krijgen voor een doos met 42 eenheden. In de begrotingsdoelstelling vanaf 1 juli 2013 stond dan ook ingeschreven dat er een hergroepering moest gebeuren voor die geneesmiddelengroepen die tot de groep van goedkoopste behoren, in functie van de behandelingsduur.
Dat wil zeggen dat de apotheker vanaf 1 juli bij VOS de geneesmiddelen per verpakkingsgrootte mag groeperen (zie kader). Dat antibiotica geen 'speelruimte' krijgt', is evident. Een antibioticakuur bevat een strikt voorgeschreven behandelingsduur die niet mag overschreden worden. Ook wat de psychotrope stoffen en verdovende middelen betreft, lijkt het evident dat een ongecontroleerde uitbreiding van de groepering geen goed idee is.
'Goedkoopste' van hogere prijs
Concreet wil het kb nu zeggen dat een apotheker die geconfronteerd wordt met een VOS voor bijvoorbeeld 32 eenheden, maar geen doosjes met 32 eenheden meer in voorraad heeft, zonder de arts te consulteren mag substitueren naar een doosje met eenheden die hoger liggen dan de 32 voorgeschreven eenheden, maar wel binnen dezelfde groepering en dus niet hoger dan 60 eenheden. Belangrijke voorwaarde: als hij overstapt op een doosje met meer eenheden, moet hij de prijs aanrekenen van de 'goedkoopste' geneesmiddelen die aangegeven worden in de lijst van de gebruikseenheden van het doosje met de hoeveelheid die hij uiteindelijk heeft afgeleverd.