Wat is de prijs van een langer leven?
Wat is een leven waard en staan er grenzen op de terugbetaalbaarheid van geneesmiddelen? Dat is de hoogoplopende discussie die nu bijzonder heftig woedt in Nederland. Aanleiding is een uitgelekt conceptrapport van het College van Zorgverzekeraars dat vindt dat bepaalde (zeer dure) geneesmiddelen uit het basispakket zouden moeten worden gehaald.
Twee schattige kindjes, spelend in een ziekenhuis. Dat beeld ging de vorige weken de wereld rond. Die twee kinderen zijn ten dode opgeschreven als het College van Zorgverzekeraars doet wat het in zijn conceptnota heeft geschreven. Geneesmiddelen voor de (zeldzame) ziekte van Pompe en Fabry zijn zo vreselijk duur dat men de denkoefening zou moeten maken om ze niet langer in het basispakket op te nemen. Lees: de patiënt zou zelf moeten opdraaien voor de kosten. En die kostprijs is gigantisch: in Nederland lopen geneesmiddelen voor de ziekte van Pompe op tot 700.000 euro per patiënt per jaar. Is dat verantwoord? Mag de overheid weigeren om bestaande en werkzame geneesmiddelen terug te betalen wat voor veel patiënten een gewisse dood betekent? De ziekteverzekering is onhoudbaar aan het worden. Er moet geschrapt worden en met hetzelfde bedrag waarmee één patiënt een jaar langer wordt gered, zouden meerdere mensenlevens kunnen gered worden. Kortom: wat is de prijs van een mensenleven of ligt daar geen beperking op?