Badges wel verplicht, maar weinig geliefd
Vanaf 1 januari 2011 was het een feit. Vanaf die dag moet elk personeelslid in een apotheek een naam- en functiebadge dragen. Maar nu, meer dan anderhalf jaar na de startdatum, blijkt die badge meer een last dan een lust te zijn.
Ruim anderhalf jaar geleden werd beslist dat alle apothekers (titularis of adjunct), stagiairs en farmaceutisch-technisch assistenten in een farmacie een badge moesten gaan dragen. Maar het enthousiasme om die dingen ook effectief op te spelden, lijkt wel bijzonder klein. 'de Apotheker' bezocht in juli en augustus bijna 50 apotheken, een relatief kleine steekproef, maar wel verhelderend. We deden dat in Vlaanderen, Wallonië én Brussel.
Vaststellingen
Eerste vaststelling: de badge is absoluut nog niet ingeburgerd. Minder dan één op de drie Vlaamse apothekers en één op de twee Waalse dragen de badge. In Brussel is de toestand iets beter.
Redenen
Als we bij apothekers gaan navragen waarom ze de badge niet dragen, dan zijn de belangrijkste redenen 1) vergetelheid ("hij ligt in de schuif en ik vergeet hem op te doen"), 2) de relevantie er niet van inzien ("iedereen kent mij en weet dat ik de apotheker ben"), 3) de opdeling arbitrair vinden ("mijn apotheekassistente met 20 jaar ervaring geeft net zo goed advies als ik") of onpraktisch ("dan komt hij in de was terecht" en "ik verlies hem altijd").
Orde
De Orde der Apothekers blijft ondertussen op zijn standpunt staan. "Het staat in de Code en wij dringen erop aan", zegt apr. Piet Van Maercke van de Orde. "In Frankrijk werkt het systeem trouwens wel helemaal correct. De patiënt heeft het recht te weten met wie hij te maken heeft: met de apotheker-titularis, de adjunct, de stagiair of de farmaceutisch-technisch assistent. Sommige patiënten bespreken vertrouwelijke zaken liever met de apotheker zelf. Ze willen goed advies en bij gevoelige zaken lijkt het me normaal dat je als patiënt liever bij de titularis gaat dan bij een jonge stagiair."