Euthanasiemedicatie blijft een probleem
Precies 1.113 Belgen hebben er vorig jaar bewust voor gekozen om vervroegd te sterven. Alle 1.113 volgden ze de wettelijke regelgeving voor euthanasie. 1.113 keer diende een arts medicatie toe om het leven te beëindigen en registreerde hij dat overlijden ook als 'euthanasie'. Het klinkt rustig en sereen, maar alleen al het bekomen van de juiste geneesmiddelen, is voor de arts die euthanasie bij de patiënt thuis uitvoert soms een onaanvaardbare lijdensweg.
Het is dokter Patrik Vankrunkelsven die de kat de bel aanbindt. Hij is ex-politicus, maar nu vooral arts en ook LEIFarts, opgeleid om de hele weg bij euthanasie mee te volgen. Wat de medicatie betreft, is er zelden een probleem als de euthanasie in een ziekenhuis gebeurt. "In een thuissituatie - vorig jaar ging dat om 44 procent van de 1.113 geregistreerde euthanasiegevallen - is dat anders", zegt Vankrunkelsven. "Bij euthanasie moet de arts de euthanatica in een officina halen. Soms moet ik rondbellen bij twee tot drie apothekers vooraleer ik kan vinden wat ik nodig heb. Niet zelden weigert de apotheker om ze te bestellen en zegt hij boutweg dat ik ze maar in het lokale ziekenhuis moet gaan halen. Wettelijk kan dat niet. Het is de apotheker die mij moet voorzien in de voorgeschreven geneesmiddelen en het is zijn taak om daarvoor te zorgen. Maar sommige apothekers zeggen mij ook dat hun groothandel de euthanatica niet levert of niet wil leveren."