Nieuw interieur en prompt een ster
Omdat we hoorden dat Kommilfoo er nu geheel anders uitziet, zijn we er weer gaan eten. In Antwerpen hebben restaurants vaak een kort bestaan. Niet Kommilfoo, dat al 15 jaar goed meedraait en er nu voor beloond is.
Chef-eigenaar Olivier de Vinck, die jarenlang een soort Flamant-inrichting van zijn restaurant geschikt vond, kwam tot de conclusie dat hij toch meer met zijn tijd mee diende te gaan. Deze zomer liet hij zijn zaak volledig strippen om er een hedendaags aanzien aan te geven. "Eigenlijk past dit ook wat beter bij mijn keuken", zegt hij. Terwijl Kommilfoo altijd al een goede reputatie had, leek het nieuwe interieur net dat extra zetje te zijn die de nogal naar moderniteit strevende Michelin-gids nodig had om het etablissement een ster toe te kennen. GaultMillau geeft de quotering 15/20, rekent dit eethuis tot zijn lievelingsadressen en noemt het 'een van de beste restaurants van het Antwerpse Zuid'.
Moderniteit
We waren op een zonnige vriesdag aan de Vlaamse Kaai en het licht kwam gul binnen door de grote ramen aan de straatzijde. Wie niet in het donker wil lunchen, moet hier zijn. We zagen dat de inrichting inderdaad flink veranderd was. De moderne, chique stijl is voortgezet tot aan de wijn- en spijskaarten die in fraai zwart leer gestoken zijn. De lunch, waarom Kommilfoo bekend staat, kost 35 euro voor twee gangen - een bescheiden prijs voor een restaurant met een ster. Het vijfgangenmenu 'Gastronomische Wandeling' van 70 euro is alleen 's avonds te krijgen, en het viergangen-menu 'Fantasie van de Chef' à 55 euro kan 's middags en 's avonds besteld worden, maar alleen op weekdagen. Het gebruik van exotische ingrediënten is opvallend op de kaart. M'hamsa, gepekelde hijiki, enoki-champignons...
Fraai en smakelijk
De vrouw van de kok leidt de zaal. Inger heet ze. Onder haar leiding komt het volgende op tafel. Om te beginnen een amuse die al voldoende aantoont dat we in een serieus restaurant zijn. Dan volgt een origineel voorgerechtje: sot l'y laisse (het staartstukje van een kip), twee texturen van aardpeer (crème en geglaceerd), jus van gebrande paprika, gepocheerd hoeve-eitje en krokantje van kippenvel. De hoofdschotel blijkt een stukje rogvleugel met een heerlijke minipaksoi, ijspegeltjes (raapjes), wilde waterkers, mousseline van aardappel en een sausje van hazelnootboter. Voor een dessert erbij betaalt men slechts vijf euro meer. Het is deze dag een fraai uitziend en buitengewoon smakelijk gerecht van chocolade en mango. Toen we als aperitief een droge witte wijn vroegen, kregen we Riesling Silberberg 2007 van Pfister, uit het noorden van de Elzas. Die vonden we niet zo indrukwekkend, evenmin als de witte wijn die bij de volgende lunch werd geschonken, de chardonnay van de Cellers Augustus Forum in de Spaanse wijnstreek Penedés. Maar de kaart biedt alle mogelijkheden, vanaf 25 euro per fles.