Ongewenste effecten
In de laatste tien jaar werden zowat 18 molecules uit de handel genomen omdat de neveneffecten ongewenst waren. Dat is relatief weinig, maar het bewijst wel dat zelfs uitgebreide en langdurige klinische studies vooraf niet op alles kunnen anticiperen.
Dat geneesmiddelen van de markt worden gehaald, kan verschillende redenen hebben. Vaak is die louter commercieel, maar soms ook omdat er ongewenste effecten optreden die men niet had voorzien. Soms wordt de molecule al na enkele maanden van de markt gehaald (denken we bijvoorbeeld aan lumiracoxib of rimonabant), soms is een molecule al jaren op de markt vooraleer men beslist om het in te trekken (voorbeeld daarvan is dextropropoxyfeen). Maar hoe kan het dat een product dat in minstens drie klinische fasen uitvoerig getest is, op zo'n korte tijd voor zo'n nevenwerkingen zorgt dat het vrijwel onmiddellijk opnieuw van de markt wordt gehaald? Ongewenste effecten komen vaak pas na commercialisering aan het licht omdat pas dan het middel op grote schaal en voor lange tijd wordt gebruikt. Dat wil zeggen dat ook patiënten met onderliggend lijden en met risico op interacties het gaan nemen. Dat zijn patiënten die nooit worden toegelaten tot de klinische studies. Dat sommige middelen zo snel uit de markt gaan, heeft ook te maken met de extra aandacht die er gaat naar pas gecommercialiseerde middelen waardoor er erg kort op de bal kan worden gespeeld. Bij sommige molecules waren er trouwens voor de commercialisering al ongewenste effecten (waardoor ze nauwlettender werden gevolgd) maar werden ze toch op de markt gebracht omdat de gezondheidswinst groter was dan deze ongewenste effecten. u