Een andere visie op terugbetaling...
Het jaar waarin de euro onherroepelijk (?) zijn intrede maakte - 2002 - werd de Commissie Tegemoetkoming Geneesmiddelen boven de doopvont gehouden. De commissie was de samensmelting van de Transparantiecommissie (FAGG) en de Technische Raad voor de Farmaceutische Specialiteiten (Riziv). Nu, tien jaar later, is er tijd voor reflexie, evaluatie en planning.
Jo De Cock, administrateur-generaal van het Riziv, opende vorige week het feestsymposium CTG 2.0. Een symposium dat uiteindelijk vooral een overlegmoment en een discussieforum werd. De vele input moet eindigen in een werkplan voor de regering, want er is geen tijd om op de lauweren van 10 jaar CTG te rusten. "De gezondheidszorg evolueert en dat zorgt ervoor dat we moeten evalueren, aanpassen en vooruitzien", klonk het.
Uitdaging
Het is niet het einde. Ook het CTG staat voor grote uitdagingen. "België en Europa werken volgens een driestapslogica", stelde Raf Mertens van het KCE. "Assessment, beoordeling en beslissing. Maar die stappen zijn in elkaar geschoven. Misschien moeten we die uit elkaar halen. De evaluatie moet trouwens op het product gebeuren, niet op wat door de producent wordt aangereikt. We moeten ons ook durven afvragen waar de grens is tussen maatschappelijke verantwoordelijkheid en persoonlijke verantwoordelijkheid. Wat is de link tussen de toegevoegde waarde en de maatschappelijk verantwoorde prijs?" Tijdens het panelgesprek werd de werking van het CTG tegen het licht gehouden. Vooral de vele onthoudingen bij de stemming lijken enkele leden zwaar te storen. Volgens Filip Babylon (APB) ligt dat vooral aan het feit dat het zo gespecialiseerd is geworden dat niemand met kennis van zaken durft te stemmen. Wat weer - en steeds meer - stemmen doet opgaan om ook externe experts te betrekken. "Maar daar moeten we heel goed over nadenken", verwittigde dokter Reinier Hueting (Kartel). "Het is moeilijk om dat transparant te maken en het risico op belangenvermenging is groot." Anderen menen dan weer dat de vele onthoudingen vooral een strategie zijn om geneesmiddelen via de Contracten terugbetaald te krijgen, vanwege gebrek aan consensus.