Frankrijk en België vinden elkaar
Sommige initiatieven zijn zo interessant dat het bijzonder jammer is dat slechts één taalgroep eraan kan deelnemen. Dat is ook zo met de 'Rencontres Prescrire', een ontmoeting tussen Franse en Franstalige Belgische artsen en apothekers die een hele dag het onderwerp geneesmiddelenbeleid langs alle kanten hebben bekeken en vergeleken.
Er waren vanzelfsprekend vooral Fransen en Franstalige Belgen, maar hier en daar konden we ook Marokkanen, Italianen, een Canadees, een Tunesiër en zelfs een Engelse arts ontdekken. Aan de basis van dit initiatief lag de vzw Association Mieux Prescrire (AMP) - uitgever van het maandblad Prescrire - dat met de 'Rencontres 2010' zichzelf in aantal participanten heeft overtroffen. Dat zal niet in het minst zijn door het centrale thema, de toegankelijkheid van kwaliteitsvolle zorg.
Hindernissenrace
Zowel in de plenaire zittingen als in de praktische ateliers waren alle participanten het roerend met elkaar eens: er zijn verschillende en vele obstakels te overwinnen om de zorg voor iedereen toegankelijk te maken. Deze obstakels zijn sociaal, cultureel en vooral economisch van aard. "In Frankrijk zegt 14 procent van de bevolking dat ze zichzelf de laatste 12 maanden zorg heeft ontzegd", getuigde Mady Denante, een Parijse huisarts. "Ontslag, verlies van de bijkomende ziekteverzekering, verhoging van de artsenhonoraria, een gebrek aan communicatie tussen de verschillende zorgverleners... Wie met zoveel sociale ongelijkheid wordt geconfronteerd heeft het moeilijk om te weten hoe hij doeltreffend, met eigen middelen en op zijn niveau kan reageren."
Evalueren
Niet alleen de mentaliteit van de patiënt moet wijzigen, maar ook die van de professionele hulpverlener. "Om de performantie van onze gezondheidssystemen te verbeteren moeten we een cultuur van evalueren ontwikkelen", benadrukt Philippe Swennen. "Het systeem van remuneratie van de voorschrijvers moet zo evolueren van een betaling die gebaseerd is op kwantiteit naar een systeem dat kwaliteit en resultaten beloont. In Israël is er op die manier een soort bord met kwaliteitsindicatoren voor patiënten met een hartaandoening dat de geneesheer toelaat om zijn profiel te evalueren en te kijken waar hij zich situeert ten opzichte van zijn indicatoren." Het is een manier van meten dat meteen behoorlijk wat geroezemoes bij de aanwezigen deed ontstaan.