Prijs van een mensenleven
Het budget voor gezondheidszorg is beperkt. Nieuwe geneesmiddelen zijn vaak duur. Gezondheidseconomische principes bepalen steeds vaker of een geneesmiddel al dan niet terugbetaald wordt. Prof. Steven Simoens legde tijdens de jaarvergadering van de Belgian Association of Pharmaceutical Physicians (BeAPP) uit hoe dat mechanisme in zijn werk gaat.
Hoe kunnen we de gezondheid van de burger maximaal invullen binnen een beperkt budget? Dat is de vraag die een gezondheidseconoom zich voortdurend stelt. Het gelijkstellen van gezondheidseconomie en besparingen vindt Prof. Steven Simoens (K.U.Leuven) dan ook te kort door de bocht. Aan de hand van een praktisch voorbeeld gaf de Leuvense gezondheidseconoom aan hoe dat in zijn werk gaat: hoe kunnen we een nieuw en efficiënter geneesmiddel tegen kanker introduceren zonder de kosten te laten oplopen? "De kosten voor de behandeling van kanker stijgen. Door de invoering van dure biotech- en weesgeneesmiddelen, maar ook door het stijgende aantal kankerpatiënten en door de groeiende vraag naar meer individuele behandelingen. Wat is het minimale voordeel en de maximale kost om een nieuw oncologisch geneesmiddel als standaardtherapie in te voeren? Wat is met andere woorden het leven van een kankerpatiënt waard?", verwoordt Simoens het dilemma.