Remuneratie... en wat voor de patiënt?
De apothekers mogen met recht en reden de champagne laten knallen. Jaren onderhandelen hebben hen gebracht waar ze wilden zijn: bij een remuneratiesysteem waarbij de afleveringsmarge niet langer verbonden is aan de verkoopprijs van een geneesmiddel, maar gestoeld is op de economische marge en een farmaceutisch honorarium. De patiënt zou hier niets van mogen voelen.... Maar is dat wel zo?
Het KB dat het nieuwe remuneratiesysteem voor apothekers vastlegt, is op de valreep verschenen. De apothekers zijn in iets geslaagd waar weinigen hen in zouden kunnen volgen: ze hebben een vast, onaantastbaar bedrag opzij kunnen laten zetten in tijden waar de prijs voor de geneesmiddelen minder stijgt dan de globale stijging in de sector. Een huzarenstuk.
Referentieterugbetalingssysteem
Het referentieterugbetalingssysteem op zich verandert ook een beetje. Vorig jaar is besloten dat de lijsten vier keer per jaar zullen worden aangepast (waardoor de prijslabels niet meer op de geneesmiddelenverpakkingen moeten staan), maar in het KB wordt ook vastgelegd dat ook zouten, esters, ethers, isomeren, mengsels van isomeren, complexen en derivaten (afgeleiden van geneesmiddelen) zullen worden opgenomen in het systeem van referentieterugbetaling. Voorbeelden daarvan zijn levoceterizine en escitalopram. Wel opgepast: de labo's kunnen een uitzondering vragen als er een beduidende meerwaarde is qua veiligheid of werkzaamheid. Het lag binnen de verwachting dat UCB dat zou vragen voor levoceterizine, maar dat is niet gebeurd. Het bedrijf heeft laten weten dat de prijs effectief naar beneden gaat.
Veiligheidsmarge
Sommige geneesmiddelenfabrikanten verlagen hun origineel niet in prijs. Voor de patiënt is dat vaak een dure zaak, want hij moet de bijkomende kosten dragen. Ook daar wordt nu een einde aan gesteld via de veiligheidsmarge. Wanneer een geneesmiddel wordt opgenomen in het referentieterugbetalingssysteem omdat er een generiek op de markt is, dan moet het originele geneesmiddel zijn prijs verlagen tot de nieuwe vergoedingsbasis of tot maximum 25 procent meer dan de nieuwe vergoedingsbasis. Dat is de veiligheidsmarge. Dat wil zeggen dat de patiënt maximaal 25 procent van de prijs van de vergoedingsbasis met een maximum van 10,80 euro uit eigen zak zal moeten betalen. Maar ook hier zit een addertje onder het gras: deze maatregel geldt alleen voor geneesmiddelen die onder het referentieterugbetalingssysteem vallen (omdat alleen voor deze geneesmiddelen een supplement mag aangerekend worden). Als een labo weigert om zijn prijs te verlagen, wordt het geneesmiddel gewoon geschrapt uit de terugbetalingslijst. Voor de patiënt heeft dat geen financiële gevolgen, aangezien er voor dat geneesmiddel sowieso een generiek op de markt is.