Artificiële intelligentie
De kwaliteit van het antwoord schuilt in de vraag
Vragen stellen aan artificiële intelligentie, u kan het leren. De nauwkeurigheid van de antwoorden hangt namelijk meer af van de kwaliteit van de vragen dan van de intelligentie van het systeem.
Laten we leuk beginnen. Twee vissers zitten aan dezelfde oever. De eerste heeft een indrukwekkende uitrusting: een groot net, geavanceerde apparatuur, alles wat nodig is. Wanneer hij zijn net binnenhaalt, puilt het uit, maar er zit niets eetbaars in. Een paar meter verderop vist een schijnbaar onschuldige rivaal met een simpele tak. Hij haalt slechts één vis binnen, maar het is wel een waar feestmaal. Het tafereel is absurd. Toch illustreert het perfect hoe wij kunstmatige intelligentie gebruiken: het is mogelijk om te leren vissen.
Teleurstellingen door onduidelijkheid voorkomen
“Vertel me eens iets over diabetes.” Het antwoord van AI zal over het algemeen correct zijn, maar Wikipedia zou het beter doen. Laten we het anders proberen en wat explicieter zijn. “Ik ben huisarts. Leg aan een 65-jarige patiënt, bij wie onlangs diabetes type 2 is vastgesteld, de vijf meest effectieve maatregelen uit om zijn geglycosyleerde hemoglobine te verlagen. Gebruik eenvoudige taal, zonder jargon, in minder dan driehonderd woorden. Sluit af met drie praktische tips die hij morgenochtend al kan toepassen.” Alles verandert. De AI wordt niet slimmer door de aangepaste vraagstelling, maar wordt een hulpmiddel bij het consult door zich in de schoenen van een echte arts te verplaatsen die een echte patiënt informeert.
Deskundigen spreken van een ‘prompt’, een recent anglicisme waarmee wordt bedoeld hoe een vraag aan kunstmatige intelligentie gesteld wordt. Een goede prompt bestaat uit een paar eenvoudige ingrediënten. Ten eerste: wees nauwkeurig. Een vage vraag levert een vaag antwoord op. Geef vervolgens context: aan wie is het antwoord gericht? Met welk doel? Op welk kennisniveau? Geef daarna aan welk formaat je verwacht. Een lijst? Een tabel? Een samenvatting? Een brief? Een voorschrift voor patiënteneducatie? Ook de gewenste rol kan gespecificeerd worden: ‘Beantwoord de vraag als een infectioloog’, ‘als een leraar’, ‘als een journalist’ of zelfs ‘als een huisarts die dingen uitlegt aan een tiener’.
Aarzel ten slotte niet om aan te geven wat de bedoeling is: geen jargon, geen anglicismen, minder dan tweehonderd woorden, uitsluitend gevalideerde aanbevelingen. Dat verschilt uiteindelijk niet veel van ons vak. Wanneer we het laboratorium om een bloedonderzoek vragen, schrijven we niet simpelweg: "Voer analyses uit." We specificeren welke onderzoeken we willen, de klinische context en soms zelfs de diagnostische hypothese. Waarom zouden we kunstmatige intelligentie minder nauwkeurig behandelen dan een bioloog? Een diploma in informatica of opleiding in programmeren zijn daarvoor niet nodig. Het komt er enkel op aan betere vragen te stellen.
Volksjargon
Het is nodig om de vraag duidelijk te formuleren, maar ook om de woorden zorgvuldig te kiezen. Patiënten gebruiken soms populaire, beeldende uitdrukkingen om aandoeningen te beschrijven, zoals schuurpapiervlekken voor actinische keratose. Geïnspireerd door het informele taalgebruik van uw patiënten, stelt u de vraag aan AI: "Hoe behandelt men een ‘schuurpapiervlek’ bij een 78-jarige patiënte?” Voor iedereen begrijpelijk, maar volstrekt onduidelijk voor een machine die niet is opgegroeid in een huisartsenpraktijk in België.
AI vervangt het klinisch oordeel niet, maar vergroot de reikwijdte ervan, op voorwaarde dat de tool duidelijk wordt aangesproken
Conclusie: volksjargon, hoe levendig en pittig het ook mag klinken in een wachtkamer, komt helemaal niet voor in de gegevens waarop de AI is gebaseerd. Een effectieve prompt vertaalt deze informele taal eerst naar klinische termen: 'actinische keratose' of 'seborroïsche keratose', en het antwoord wordt onmiddellijk weer relevant.
Dit voorbeeld laat zich eindeloos herhalen, van de ‘buikpijn’ van een kind dat last heeft van reisziekte tot ‘het verschot’ om lumbago te beschrijven: het is nodig om de kloof te overbruggen tussen de taal die in de praktijk gebruikt wordt en de woordenschat die de AI verwacht.
Beste collega, ChatGPT
Het stellen van een vraag aan een AI herinnert ons aan de manier waarop we al onze verzoeken om deskundig advies en technisch onderzoek opstellen: hoe preciezer het verzoek, hoe relevanter het antwoord zal zijn. De tool vervangt het klinisch oordeel niet, maar vergroot de reikwijdte ervan, op voorwaarde dat we er duidelijk tegen praten. Ontmoediging is niet nodig, het is allemaal een kwestie van oefening: een paar mislukte prompts en een verkeerd begrepen vraag helpen soms beter dan lange uiteenzettingen.
Een effectieve prompt opstellen
• Duidelijkheid: formuleer de vraag nauwkeurig en ondubbelzinnig, en vermijd vage formuleringen die te veel ruimte laten voor interpretatie.
• Context: geef de nodige achtergrondinformatie (doelgroep, doelstelling, beperkingen) zodat het antwoord relevant is in plaats van algemeen.
• Specificiteit: geef het verwachte formaat, de lengte, de toon, de stijl of andere concrete criteria aan op basis waarvan kan worden beoordeeld of het resultaat aan de verwachtingen voldoet.
• Voorbeelden: het tonen van een of meer voorbeelden van het gewenste resultaat helpt vaak meer dan een lange, abstracte beschrijving.
• Opsplitsing van complexe taken: verdeel een taak in opeenvolgende stappen in plaats van alles in één keer te vragen, vooral bij redeneringen of taken met meerdere stappen.
• Toewijzing van een rol: het aangeven van een rol of perspectief ("treed op als...”) kan de stijl en invalshoek van het antwoord sturen.
• Expliciete redenering: door te vragen om stap voor stap na te denken alvorens tot een conclusie te komen, verbetert de kwaliteit van de antwoorden op complexe taken.
• Iteratie – een goede prompt staat vaak niet vanaf het begin vast; het geleidelijk verfijnen ervan op basis van de behaalde resultaten maakt deel uit van het proces.