Het momentum is er
Dr. Laurens Dobbels, voorzitter Belgische Beroepsvereniging Neurologie & dr. Pieter Olivier, secretaris Belgische Beroepsvereniging Neurologie
Jaarlijks worden ongeveer 13.000 Vlamingen en 25.000 Belgen getroffen door een cerebrovasculair accident of beroerte. Het blijft één van de belangrijkste oorzaken van overlijden, blijvende handicap en zorgafhankelijkheid. De impact op patiënten, families en de samenleving is enorm, met een maatschappelijke kost die jaarlijks honderden miljoenen euro bedraagt. Net daarom is een performant en goed georganiseerd netwerk voor acute beroertezorg geen luxe, maar een noodzakelijke investering in kwaliteitsvolle en duurzame gezondheidszorg.
Vooruitgang
De Belgische Beroepsvereniging Neurologie verwelkomt dan ook het voornemen van Frank Vandenbroucke om vanuit federale zijde vooruitgang te krijgen in het dossier betreffende de erkenning van zestien S2-centra. De erkenning van deze gespecialiseerde centra voor acute beroertezorg met invasieve procedures is een nieuwe poging tot concentratie van de beroertezorg. Het dossier inzake de organisatie van de S1- en S2-centra loopt dan ook al sinds 2014.
Tegelijkertijd willen we benadrukken dat dit slechts een eerste stap is. De volgende fase moet betrekking hebben op de financiering en waardering van de medische supervisie.
Hoogcomplexe besluitvorming
Vandaag wordt een strokebed nog steeds vergoed als een klassiek ziekenhuisbed. Dat strookt niet met de realiteit. Patiënten op een stroke-unit vereisen intensieve, gespecialiseerde opvolging en snelle, hoogcomplexe besluitvorming. De inzet en de verantwoordelijkheid van de neuroloog zijn hier significant hoger. De 24/7 beschikbaarheid van neurologen - zowel in S1- als in S2-centra - om patiënten op te vangen en te verwijzen binnen het netwerk, wordt ook niet vergoed. Deze vergoeding is eerder al goedgekeurd, maar wacht op erkenning van de S2-centra door de regio's voordat deze in werking kan treden.
De centralisatie van beroertezorg is een erkenning van de steeds stijgende complexiteit van neurologische zorg voor beroertepatiënten. Die erkenning moet zich dus ook vertalen in een aangepaste financiering. Een correcte honorering van neurologische supervisie is essentieel om deze zorg duurzaam te organiseren.De geboekte vooruitgang is belangrijk, maar moet nu worden doorgetrokken. Zonder aangepaste vergoeding dreigt een kloof tussen ambitie en realiteit.
Het momentum is er — nu is het zaak om ook financieel de juiste keuzes te maken.