Wachttijden geestelijke gezondheidszorg: grote regionale verschillen
Alle centra voor geestelijke gezondheidszorg (CGG's) kampen met ellenlange wachttijden. De wachttijd varieert sterk naargelang de regio. Twee CGG's hebben zelfs een patiëntenstop.
In de commissie Welzijn en Gezondheid van het Vlaams parlement klaagde Groen-parlementslid Jeremie Vaneeckhout de lange wachtlijsten aan die er zijn bij de GGC's. Gemiddeld moeten mensen meer dan tachtig dagen wachten op hulp. Dit is de tijd tussen de aanmelding en de opstart van de therapie. Wat Vaneeckhout misschien nog het meest verontrust zijn de grote regionale verschillen. "Een minderjarige man uit Limburg moet maar liefst 192 dagen wachten", aldus de ecologist. "Ook minderjarige vrouwen in Vlaams-Brabant moeten bijna een half jaar wachten. 60-plussers in Antwerpen worden het snelst geholpen wanneer ze bij een CGG aankloppen voor dringende hulp. 'Snel' blijft natuurlijk relatief, want ook zij botsen op een wachttijd van 25 dagen nadat ze de stap hebben gezet naar hulpverlening."
De wachttijden zijn volgens Vaneeckhout problematisch omdat psychologische problemen erger en complexer kunnen worden tijdens de wachttijd. "De wachttijd maakt letterlijk zieker." Nog erger wordt het wanneer CGG's aanmeldingsstops invoeren. Uit een eerder antwoord van minister van Welzijn en Gezondheidszorg Caroline Gennez (Vooruit) blijkt dat dit in twee CGG's het geval is. Gevraagd om welke CGG's het gaat, moet de minister het antwoord schuldig blijven.
"Ik ben niet verrast, hoewel ik moet toegeven dat ik het in het begin wel was, door de regionale verschillen", zegt Gennez. "Deze verschillen worden verklaard door de aanwezigheid van en de samenwerking met andere zorgactoren en de manier waarop het geestelijke gezondheidsnetwerk de regionale zorgnoden beantwoordt." CGG's zijn bijvoorbeeld afhankelijk van de doorverwijzers. Een langere wachttijd in de ene provincie kan wijzen op meer doorverwijzingen. Gennez ziet een andere mogelijke reden in de verschillende uitbouw van het aanbod van eerstelijnspsychologische zorg. "Waar dat minder is uitgebouwd, kunnen meer eerstelijnsproblemen ook bij de CGG's terechtkomen, waar ze eigenlijk niet thuishoren."