'Een ziekenhuis is geen koekjesfabriek'
Vorig jaar gingen de ceo's van de grootste universitaire ziekenhuizen van Vlaanderen allebei met emeritaat. AK Hospitals bracht Eric Mortier (UZ Gent) en Wim Robberecht (UZ Leuven) samen rond de tafel voor een openhartig gesprek over gezondheidszorg en de rol van (universitaire) ziekenhuizen daarin.
Het weerzien op de redactie is hartelijk. Geen van beide emeriti is in een zwart gat gevallen, zo blijkt. Eric Mortier werkt aan een boek, en Wim Robberecht is weer gaan studeren: natuurkunde aan de KU Leuven - de eerste zittijd heeft hij net achter de rug. Onze eerste vraag: wat vinden ze van het langverwachte federaal regeerakkoord?
Eric Mortier: Bij de regeringsonderhandelingen heeft Frank Vandenbroucke de groeinorm kunnen behouden, maar dat is in feite een status quo. De groeinorm moet de verhoogde kosten van de vergrijzing en investeringen in innovatie opvangen; er gaat geen extra geld naar zorg. Ook aan Vlaamse kant moeten we niet veel verwachten van VIPA: daar wil men terecht meer investeren in kinderopvang en ouderenzorg. Dat betekent dat heel wat ziekenhuizen hun nieuwbouwplannen gaan moeten moduleren.
En zo zullen bedden op een natuurlijke wijze afgebouwd worden, omdat men ze niet meer zal kunnen betalen. Men zal ons de facto dwingen om te rationaliseren. Ik noem dat de 'versterving' van de ziekenhuizen.
Wim Robberecht: Ik geloof ook dat de omstandigheden ons zullen nopen om tamelijk snel in te grijpen. Maar we mogen niet vergeten dat 98% van de mensen zeer tevreden is over onze gezondheidszorg. We moeten dus niet alles zomaar omgooien. Veranderen is gemakkelijk, verbeteren is een stuk moeilijker.