Waterland

Goed nieuws is geen nieuws, luidt een journalistieke wijsheid. Als ik eerlijk ben: ik had een ander artikel in gedachten toen ik me voornam te onderzoeken of onze ziekenhuizen voorbereid zijn op wateroverlast.

De 21 ziekenhuizen in gevaarzones die op onze vragen antwoordden, blijken zich - gelukkig - terdege bewust van het probleem (naar de andere hebben we het raden). Ze buigen zich over overstromingsgebieden en bufferbekkens, of installeren middelen om water buiten te houden. En ze doen dat niet alleen: ze werken samen met lokale, provinciale en gewestelijke overheden en met andere hulpdiensten. Een dergelijke proactieve houding is lovenswaardig.

Tot zover het goede nieuws. Gelukkig kan ik nog op twee onderschatte risico's wijzen. Ten eerste: volgens onze gesprekspartners bij de VMM wordt bereikbaarheid bij overstromingen nog te vaak over het hoofd gezien. Ook ziekenhuizen die volgens de gevaarkaarten niet in overstromingsgevoelig gebied liggen, dreigen bij zware regen afgesneden te worden van de buitenwereld. Een ziekenhuis op een eiland, als het ware.

Ten tweede: onze overheden leveren nog steeds vergunningen af om te bouwen in overstromingsgevoelig gebied - ook voor ziekenhuizen. Daar zouden we beter mee stoppen, want anders blijft het dweilen met de kraan open.