Rechtbank veroordeelt kinderarts tot 1 jaar met uitstel na overlijden van 11-jarige
Een Genkse pediater die zich moest verantwoorden voor de dood van de 11-jarige Louana Hernandez in 2019, heeft van de Tongerse rechtbank een gevangenisstraf van 1 jaar met uitstel en een boete van 800 euro gekregen.
Het meisje overleed aan de gevolgen van een niet ontdekte diabetes en het feit dat de behandelende kinderarts bleef vasthouden aan een verkeerde diagnose. Aan de ouders, de zus en de grootouders moet de kinderarts ook een schadevergoeding van meer dan 52.000 euro betalen.
Op zaterdag 16 november 2019 werd het toen elfjarige meisje naar de spoeddienst van het ZOL gebracht omdat ze al enkele dagen niets gegeten had, weinig dronk en ook niet naar het toilet was geweest. Op de spoedafdeling werd vastgesteld dat de stoelgang zich opgestapeld had in de dikke darm.
Onmiddellijk werd het protocol voor zulke klachten opgestart maar in tegenstelling tot bij volwassenen werd er bij het meisje geen bloedafname of urineanalyse gedaan vanwege de invasieve procedure. Het meisje kreeg wel een lavement toegediend om de stoelgang te evacueren en de dikke darm werd gespoeld.
De op zaterdag gestelde diagnose door de assistent van wacht werd op zondag door de kinderarts van dienst en zijn collega bevestigd. Het meisje leek aan de beterhand tot haar ouders merkten dat ze ongewoon veel water dronk. De ouders lieten dat ook aan het verplegend personeel weten, dat dit niet in het medische dossier van Louana noteerde of doorgaf aan de kinderarts.
Die bleef beweren dat Louana aan de beterhand was terwijl de ouders net zagen dat de gezondheidstoestand van hun dochter achteruit ging. Op donderdag verschenen er zwarte kringen onder de ogen van het elfjarige meisje, begon ze te hyperventileren en kronkelde ze van de pijn over de grond. In de nacht van donderdag op vrijdag overleed het meisje. Uit de autopsie zou later blijken dat ze aan niet ontdekte vorm van diabetes leed.
Streng vonnis
In het vonnis is de Tongerse rechtbank zeer streng voor de kinderarts. Zo is er volgens de rechters sprake van "een onzorgvuldige uitoefening van zijn beroep als arts met noodlottige gevolgen" omdat hij vergat om een bloedstaal af te nemen waardoor de diabetes type I niet kon worden vastgesteld en bleef vasthouden aan de verkeerde diagnose waardoor Louana niet de juiste behandeling kreeg.
"Door het handelen, of beter door het niet-juist handelen van de beklaagde hebben de ouders een kind, haar zus een zus, en haar grootouders een kleinkind verloren." Volgens de rechters moeten patiënten en hun naasten ook kunnen vertrouwen in de door de arts gestelde diagnose en de behandelingen die volgen. "Indien men hierop niet kan vertrouwen, komt één van de fundamenten van onze verzorgingsstaat in het gedrag."
"Voor mijn cliënten is het heel fijn te vernemen dat eerst en vooral de feiten bewezen zijn verklaard na een lange lijdensweg", reageerde meester Geerdens, die de familie van Louana vertegenwoordigde, na het voorlezen van het vonnis. "De procedure heeft vijf jaar in beslag genomen, wat ontegensprekelijk veel te lang is. Ik denk dat wij mogen stellen dat er een streng oordeel is geveld voor de kinderarts. Uiteraard zijn die feiten niet opzettelijk gepleegd, maar het is een grove onachtzaamheid met toch wel noodlottige gevolgen voor de familie in kwestie."