Zwangerschapsdiabetes en het nageslacht

Zwangerschapsdiabetes kan afwijkingen veroorzaken bij de pasgeboren baby. Epigenetische fenomenen spelen daarin mee.

23 september 2024

Volgens de studie (1) die een groep rond Alice Maguolo (Universiteit van Lund, Zweden) heeft uitgevoerd, zou de insulineresistentie een therapeutisch target kunnen zijn. We wisten al dat een verhoogde insulinespiegel bij de moeder invloed kan hebben op het metabolisme van de placenta en de ontwikkeling van de foetus. De vorsers hebben onderzocht of hyperinsulinisme bij zwaarlijvige zwangere vrouwen correleert met abdominale adipositas bij de baby los van de andere maternale risicofactoren, en hebben gezocht naar eventuele correlaties tussen een verhoogde insulinespiegel en een hoge methylering van het DNA in navelstrengbloed.

De auteurs hebben 232 moeder-kindkoppels gerekruteerd uit de populatie van de TOP-studie (Treatment of Obese Pregnant women). Bij de toekomstige moeders werd een orale glucosetolerantietest uitgevoerd tussen de 18e en de 20e zwangerschapsweek met tevens meting van de nuchtere insulinespiegel. Bij 158 kinderen kon de vetsamenstelling bij de geboorte worden gemeten en methylering van het DNA van het genoom werd geëvalueerd in navelstrengbloed. Bij de analyse werd rekening gehouden met vertekenende factoren zoals leeftijd, BMI en rookgedrag van de moeder, gewichts- toename tijdens de zwangerschap en geslacht van het kind.

Enkel de nuchtere insulinespiegel bij de moeder correleerde met de totale hoeveelheid vetweefsel en abdominale adipositas bij de baby. Die spiegel correleerde ook met methylering van het DNA op twee plaatsen (RARB en C11orf54). C11orf54 heeft te maken met het insulinemetabolisme bij fruitvliegjes.

Volgens de auteurs zou je de metabole prognose van het nageslacht dus kunnen verbeteren door niet alleen de hyperglykemie aan te pakken, maar ook de verhoogde insulinespiegel.