Machineperfusie blijkt betere bewaarmethode voor donorharten
Een studie van UZ Leuven toont aan dat donorharten via machineperfusie langer kwalitatief bewaard kunnen worden dan met de traditionele ijsbewaring.
Koude bewaring op ijs is de gouden standaard voor het bewaren van donorharten. Maar bij die methode stijgt de kans op ernstig hartfalen van zodra het hart langer dan drie uur uit het lichaam is - wat voorkomt bij complexe transplantaties die meer tijd in beslag nemen.
In een internationale studie onder leiding van UZ Leuven vergeleken onderzoekers de standaardtechniek met een innovatieve methode waarbij het hart bewaard wordt met behulp van een machine en een speciaal daarvoor ontwikkelde koude vloeistof (HOPE, hypothermic oxygenated machine perfusion).
Dankzij de bewaarmachine kan een constante ideale temperatuur worden aangehouden en kunnen extra voedingsstoffen toegediend worden. Het hart kan zo tot 24 uur bewaard worden en blijft nadien goed functioneren. Andere organen, zoals nieren, worden al langer via machineperfusie bewaard, met goede resultaten.
Doorbraak
De studie vond plaats tussen november 2019 en mei 2023. In 15 centra verspreid over acht Europese landen werden 204 patiënten willekeurig ingedeeld: de ene helft ontving een hart bewaard met een perfusiemachine (HOPE), de andere helft een donorhart bewaard op ijs.
De resultaten tonen aan dat alle donorharten die met HOPE werden bewaard, geschikt waren voor transplantatie. De nieuwe bewaartechniek blijkt niet alleen veilig en effectief, maar op enkele vlakken ook beter dan bewaring op ijs. In de eerste 24 uur daalde het risico op het falen van het donorhart met 61%. In de HOPE-groep was het risico op belangrijke complicaties 44% kleiner.
Donorpool vergroten
De bevindingen van deze studie zijn extra relevant door het grote tekort aan donororganen. De huidige criteria voor het aanvaarden van donororganen zijn immers ontwikkeld op basis van het gebruik van bewaring op ijs. Sommige donorharten komen daarvoor niet in aanmerking, bijvoorbeeld omwille van de leeftijd van de donor of een andere onderliggende aandoening. HOPE zou de pool van beschikbare donorharten verder kunnen uitbreiden.
"Na bijna 60 jaar hebben we eindelijk een betere bewaarmethode voor het hart in afwachting van een transplantatie", zegt prof. dr. Filip Rega, hartchirurg in UZ Leuven en hoofdonderzoeker van de studie. "Dit onderzoek onderstreept het potentieel van HOPE als nieuwe standaard in de harttransplantatiegeneeskunde. De methode verbetert het herstel van patiënten na een transplantatie aanzienlijk, doordat de schade aan het hart minder groot is dan bij bewaring op ijs."
De studie werd gepubliceerd in The Lancet.