Hebben ijsbaden voor sporters wel zin?
Aan de vooravond van de Olympische Spelen in Parijs stellen wetenschappers het toenemend gebruik van ijsbaden in de sport aan de kaak. Het gebruik van ijs is niet duurzaam, en heeft in veel gevallen geen aantoonbaar nut.
In een editoriaal in de British Journal of Sports Medicine uiten de auteurs hun bezorgheid over het toenemend gebruik van ijsbaden tijdens de Olympische Zomerspelen.
Op basis van de aanvragen door de internationale sportfederaties hadden de organisatoren van de Spelen in Parijs 2024 een aanbesteding voor de levering van 1.624 ton ijs uitgeschreven. Omdat geen enkele leverancier die hoeveelheid kon garanderen, werd de aanbesteding verlaagd naar 650 ton (450 ton voor de Olympische Spelen en 200 ton voor de Paralympics) - bijna tien keer zoveel ijs als op de Spelen van Tokyo 2021 werd gebruikt.
De auteurs uiten hun bezorgdheid voor de ecologische impact hiervan, omdat water en aanzienlijke hoeveelheden energie nodig zijn voor de productie en opslag van ijs.
Weinig evidentie
Bovendien is er weinig evidentie voor de manier waarop ijsbaden in de sport gebruikt worden. In bepaalde gevallen zijn ijsbaden (cold water immersion, CWI) wel verantwoord, zoals bij acuut herstel meteen na een hitteslag en bij trainingen of wedstrijden over meerdere dagen. In andere gevallen, zoals na weerstandstraining of hoogintense training, heeft het CWI geen aantoonbaar nut en kan het de prestaties van de atleet zelfs schaden.
Bij het plannen van de ijsvoorziening moeten organisatoren ernaar streven het gebruik van niet op bewijs gebaseerde praktijken tot een minimum te beperken en oog te hebben voor duurzaamheid, stellen de auteurs. IJs moet echter beschikbaar blijven voor bepaalde situaties, zoals acute pijnstilling, specifieke herstelbehoeften en de behandeling van een hitteslag door inspanning.