Long covid heeft (zeer) waarschijnlijk invloed op de zwangerschap en de vruchtbaarheid
Er is al heel veel geschreven over long covid, de symptomen ervan, de directe en indirecte effecten ervan op de gezondheid en de levenskwaliteit en mogelijk langdurige restletsels. Er is nu ook alsmaar meer informatie die specifiek vrouwen aanbelangt, maar de onderliggende mechanismen moeten nog worden ontrafeld.
Op het congres werd een studie gepresenteerd die heeft onderzocht of het post-covidsyndroom echt vaker voorkomt bij zwangere vrouwen. De studie werd uitgevoerd bij 292 vrouwen die tussen juli en oktober 2021 een SARS-CoV-2-infectie hadden opgelopen. De vrouwen waren jonger dan 35 jaar, hadden een normale BMI en stonden niet bekend met een somatische aandoening of een chronische infectie. 111 vrouwen waren niet zwanger. De andere 181 vrouwen die via de beschikbare gegevens werden geselecteerd, waren zwanger. Hun zwangerschap was zonder problemen verlopen en het virus werd gedetecteerd tijdens het 2e trimester.
Het risico op een matig ernstige of ernstige covid was respectievelijk 2 en 6,6 keer hoger bij de zwangere dan bij de niet-zwangere vrouwen (relatief risico, RR: 2,99; p < 0,001). Het aantal ziekenhuisopnames wegens covid was bij die vrouwen 3,59-maal hoger (p < 0,001). Ze vertoonden 1,69-maal vaker dyspneu (p < 0,05), ze hoestten niet vaker, maar de hoest was heviger. Die vrouwen verloren minder haar (p = 0,021) en hadden minder migraine (RR 3,0 versus 5,0; p = 0,034). De frequentie en de ernst van de andere symptomen van een long covid (asthenie, spierpijn, geheugen- en slaapproblemen, depressie enz.) waren vergelijkbaar in de twee groepen.
Negatieve invloed op de voortplantingsfunctie
Een andere kleine studie heeft de mogelijke invloed van covid op de gezondheid onderzocht bij 120 vrouwen met vruchtbaarheidsproblemen: 80 vrouwen die een covid hadden doorgemaakt, en 40 niet-geïnfecteerde controlevrouwen. De incidentie van verminderde ovariële reserve was hoger in de eerste groep (28% versus 10%). Zij vertoonden ook vaker allerhande cyclusproblemen (35% versus 12%) en vaker urogenitale infecties (37,5% versus 17,5%; p < 0,05 voor de drie vergelijkingen).
Wat de efficiëntie van medisch geassisteerde voortplanting en meer bepaald IVF betreft, de ovariële respons (21,3% versus 2,5%), het aantal klinische zwangerschappen (22,5% versus 40%) en het aantal levende geboortes (20% versus 40%) waren lager in de eerste groep dan in de tweede. Volgens de auteurs van de studie zijn die effecten mogelijk toe te schrijven aan een min of meer lange covid en de effecten ervan op de levenskwaliteit en direct of indirect op de voortplantingsfunctie.
De verschillen waren soms echter niet statistisch significant. Het is dus wenselijk het onderzoek over te doen bij een groter aantal vrouwen, maar allicht zullen de waargenomen tendensen, die alle theoretisch kunnen worden toegeschreven aan de gevolgen van covid, worden bevestigd.
Referenties:
- Postcovid syndrome in pregnant women: myth or reality? Belokrinitskaya T et al.
- The reproductive function of women with infertility after suffering COVID-19 infection. Boichuk O et al.