BVAS verkiezingsmemorandum: "niet afglijden naar NHS-toestanden"
De volgende regering moet voorkomen dat België afglijdt naar Britse NHS-toestanden met lange wachtlijsten en een gebrekkige toegang tot de zorg. Dat stelt BVAS in haar politiek memorandum voor de verkiezingen van 9 juni.
BVAS stelt vast dat de tevredenheid over het aanbod van lokale zorgvoorzieningen (huisartsen, ziekenhuizen, ...) op korte tijd dramatisch is gekelderd. Als oorzaak wijst BVAS enerzijds naar de ziekenhuishervorming die ertoe leidt dat lokale ziekenhuizen patiënten voor bepaalde behandelingen moeten doorverwijzen naar grotere instellingen, anderzijds naar het tekort aan huisartsen.
BVAS klaagt ook aan dat de overheid steeds directer ingrijpt in de besluitvorming en zo de Belgische gezondheidszorg modeleert naar het Britse NHS-systeem. Het syndicaat herinnert eraan dat het gezondheidszorgsysteem in België sinds meer dan 60 jaar berust op tariefakkoorden afgesloten tussen zorgverstrekkers en ziekenfondsen.
Het syndicaat verwijst naar de drie historische troeven van onze gezondheidszorg: vrije keuze van arts, de vrijheid van therapie en de bescherming van het medisch geheim. Om die te garanderen is een ommekeer in het beleid nodig. BVAS stelt daarom in haar lijvige verkiezingsmemorandum een 12-punten plan voor aan de toekomstige regeringspartijen.
1. Huisarts behoudt centrale positie
De huisarts begeleidt het beslissingsproces, zowel diagnostisch als therapeutisch. Het centraal oproepnummer 1733 voor de triage van patiënten moet zo snel mogelijk operationeel zijn over het hele land.
2. Regulitis afbouwen en co-governance garanderen
Ziekenhuizen gaan gebukt onder een ongebreidelde regeldrift. Door deze in te dijken is er meer tijd voor kwaliteitsvolle patiëntenzorg. Co-governance in ziekenhuizen is de beste garantie op kwaliteitsvolle zorg in het belang van de patiënten.
3. Hervorming van de nomenclatuur
De herijking en herverdeling van honoraria heeft alleen slaagkansen als de hervorming op de hele nomenclatuur slaat en als alle wijzigingen tegelijk worden doorgevoerd. De hervorming van de nomenclatuur mag niet op een besparingsoperatie uitdraaien.
4. Aandacht voor extramurale specialisten
De 9.000 extramurale specialisten verdienen dezelfde kansen als specialisten in het ziekenhuis of de polikliniek. Ziekenhuiskoepels staan vandaag op de rem voor de overheveling van ziekenhuisactiviteiten naar de extramurale sector, zodat activiteiten die buiten het ziekenhuis uitgevoerd hadden kunnen worden - en dus minder kosten - binnen de ziekenhuismuren blijven.
5. Correcte vergoeding voor permanenties
Specialisten hebben recht op een adequate vergoeding voor prestaties 's avonds, 's nachts en tijdens het weekend.
6. Zorgconcentratie in het belang van de patiënt
Voor elke centralisatie-oefening moeten kosten en baten en de impact op de organisatie van de zorg geanalyseerd worden. Het basisprincipe 'zorg dicht bij de patiënt' mag daarbij niet uit het oog verloren worden.
7. Voordeeltarief voor echt noodlijdende patiënten
Het akkoord artsen-ziekenfondsen voor 2024-2025 bevat afspraken die de bevoegde minister niet zomaar naast zich kan neerleggen. Het verbod op ereloonsupplementen in de ambulante zorg moet beperkt blijven tot de groep van circa 1 miljoen echt noodlijdende patiënten met beperkte inkomsten.
8. Medische kennis is doorslaggevend, richtlijnen zijn ondersteunend
Iedere patiënt is uniek en verdient een individuele benadering waarbij de medische kennis van de arts beslissend is en richtlijnen en algoritmes de arts kunnen ondersteunen.
9. Privacy en correct gebruik van patiëntengegevens
Patiënten hebben het recht om te beslissen welke zorgverstrekkers toegang krijgen tot hun medische gegevens. Het informed consent van de patiënt is niet voor interpretatie vatbaar. Waakzaamheid is geboden want het correct gebruik van gezondheidsgegevens staat voortdurend onder druk.
10. Inflatie en groeinorm
Het budget voor gezondheidszorg moet gelijke tred houden met de stijgende zorgnoden en de stijgende lonen voor zorgpersoneel. Daarom is een toename van 3,5% tot 4% boven de inflatie noodzakelijk.
11. Minder overheid
De wildgroei aan werkgroepen, commissies en projecten in de gezondheidszorg moet aan banden gelegd worden. Zo wordt de gezondheidszorg efficiënter en kan er meer geld doorstromen naar de zorg voor patiënten.
12. Planning medisch aanbod verfijnen
Luisteren naar de inzichten van de artsenorganisaties kan vermijden dat er te veel specialisten opgeleid worden voor de ene discipline en te weinig voor een andere. Wat voor BVAS niet kan, is onder het voorwendsel van artsentekorten medische bevoegdheden doorschuiven naar andere zorgverstrekkers, die niet de voor artsen vereiste opleiding hebben gevolgd.