Vragevuur: Eva Van Braeckel
In de reeks 'Vragevuur' leggen we artsen het vuur aan de schenen. In deze aflevering is het de beurt aan professor Eva Van Braeckel, longarts en infectioloog aan het UZ Gent, en docent respiratoire infecties aan UGent.
Wat is uw beste eigenschap, en wat is uw slechtste?
Die zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden: mijn vermogen om veel prikkels tegelijk te verwerken en te analyseren, durft soms wel eens te ontaarden in interne chaos - Everything Everywhere All at Once. Die hou ik dan weer in evenwicht met mijn organisatietalent, dat evenzeer kan omslaan in perfectionisme.
Wat was u geweest als u geen arts was geworden?
Als kind wou ik altijd al arts en 'uitvinder' worden - als arts-onderzoeker is die droom mooi uitgekomen. Toch bezocht ik op mijn zeventiende ook de infodag van het conservatorium Woord, waar men me aanraadde eerst nog wat levenservaring op te doen en naar de universiteit te gaan.
In welk land zou u graag werken als arts?
Hoe aanlokkelijk de roep van het buitenland soms ook is, hoe groot de nood om ons gezondheidszorgsysteem te hervormen, en hoe weinig onze stem daarin als artsen gehoord wordt, toch heb ik de afgelopen jaren meer dan ooit beseft dat het in België zo slecht nog niet is.
Wat is uw guilty pleasure?
Mezelf geregeld schaamteloos een guilty pleasure toestaan: witte Manon pralines met nootje. James Bond en Tim Burton films. 80s new wave hits. Verkleed-feestjes. Columns van Tom Heremans. Step Up dansfilms. Een blokje omrijden omdat er een zalig technonummer op de radio speelt. In bikini onder de zon een doctoraatsthesis lezen. En als topper: de sitcom Green Wing.
In welk dier zou u willen reïncarneren?
Daar kan ik me met de beste wil van de wereld niets bij voorstellen, ik wil vooral alles uit dit leven halen. Als het echt moet, opteer ik liever voor een micro-organisme, om het eens vanuit de andere hoek te bekijken: een multidrugresistente mycobacterie bijvoorbeeld. Een lang leven gegarandeerd.
Welke spreuk of quote past het best bij jou?
Doe maar een volledig gedicht: 'Liever de voortvluchtige oase' van Hanny Michaelis uit 'Het onkruid van de twijfel'. Als ik zelf enige levenswijsheid mag meegeven, dan kies ik graag voor deze, waarmee ik mijn doctoraat afsloot: 'De kunst bestaat erin te begrijpen en te aanvaarden dat sommige dingen niet te begrijpen of te aanvaarden zijn.'
Wat is het ergste dat u kan overkomen?
Dat durf ik niet te benoemen.
Als arts heb ik altijd graag wat weerwerk gehad en ga ik met plezier in dialoog met een goed geïnformeerde of kritische patiënt
Vindt u uw beroep altijd even zinvol?
Misschien koos ik wel voor het behandelen van infecties omdat dat ook wel eens goed afloopt. Al kan ik evenzeer voldoening halen uit een gesprek omtrent therapiebegrenzing of het levenseinde, of een ondersteunend gesprek met een jongere met mucoviscidose die met zijn toekomst worstelt.
Hebt u een talent waar niemand of weinigen van af weten?
Op mijn tweeënveertigste durf ik het geen talent meer te noemen, maar je kan me nog meermaals per week in de balletzaal terugvinden. In mijn hoofd voer ik alle bewegingen nog uit zoals vroeger, maar het lijf wil al eens achterblijven. Toch blijft dans de beste manier om me aan het sporten te krijgen.
Wat is het mooiste compliment dat je ooit hebt gekregen?
Dat ben ik ongetwijfeld vergeten - een werkpuntje dus. Ik koester vooral de momenten waarop ik merk dat we onze tienerkinderen een warm nest kunnen bieden waarin ze zich veilig voelen en alles bespreekbaar is, of als ik iets kan betekenen voor mijn doctoraatsstudenten of jonge artsen in opleiding.
Is dr. Google uw vriend of vijand?
Als arts heb ik altijd graag wat weerwerk gehad en ga ik met plezier in dialoog met een goed geïnformeerde of kritische patiënt, zelfs al is dat via dr. Google. De recente evolutie waarbij desinformatie en indoctrinatie omtrent bepaalde thema's bij sommigen tot een totaal wantrouwen ten opzichte van geneeskunde en wetenschap hebben geleid, baart me wel enorm zorgen.
Wat is het laatste advies dat u aan uw kinderen gegeven hebt?
'Jij mag alles zijn', geleend van Griet Op de Beeck. Ik kan alleen maar wensen dat ze hun weg in het leven vinden, en het zelfvertrouwen om die weg in te slaan.
Als mensen vragen 'hoe gaat het met u?', antwoordt u dan eerlijk?
Ik ben gezegend met een stel doortastende vriendinnen die weten dat ik niet snel zelf om hulp zal vragen en met de gebruikelijke 'ça va' geen genoegen nemen.
Aan wie of wat ergert u zich soms in media?
Aan mensen die over alles een mening (moeten) hebben. Zelf durf ik me enkel uitspreken over onderwerpen waarvan ik alle facetten en nuances ken. Tegelijk heb ik ook bewondering voor mensen die op een weloverwogen manier durven debatteren over breed uiteenlopende thema's.
Waar ben je het meest dankbaar voor?
Onze twee gezonde kinderen te mogen zien opgroeien als unieke persoonlijkheden met een open blik op de wereld en het hart op de juiste plaats. Een job te mogen hebben die me toelaat dagdagelijks binnen het klavertje vier te bewegen van arts, onderzoeker, opleider en organisator.