Zuurstoftherapie: manuele of automatische aanpassing van het zuurstofdebiet?
Patiënten die in het ziekenhuis worden opgenomen wegens een exacerbatie van COPD, krijgen bijna altijd zuurstof. Het zuurstofdebiet kan men manueel aanpassen volgens de zuurstofsaturatie in het perifere bloed. Dat is weinig bevredigend en tijdrovend bij patiënten die weinig stabiel zijn, als men de zuurstofsaturatie tot bijna 50 keer per dag moet contoleren en het zuurstofdebiet dienovereenkomstig moet aanpassen.
Een alternatief is dan geautomatiseerde toediening van zuurstof, waarbij het debiet wordt aangepast volgens de zuurstofsaturatie, die continu met een vingerclip wordt gemeten.
Deense vorsers hebben een multicentrische, gerandomiseerde, gecontroleerde studie uitgevoerd, waarin ze automatische aanpassing van de hoeveelheid zuurstof (interventiegroep, n = 67) en manuele aanpassing van de zuurstoftherapie (controlegroep, n = 60) hebben vergeleken bij COPD-patiënten die in het ziekenhuis werden opgenomen wegens een exacerbatie en ademhalingsinsufficiëntie met hypoxemie.
De patiënten werden binnen 48 uur na opname in de studie opgenomen en gedurende hoogstens die dagen gevolgd (minder als ze sneller zonder zuurstof konden). De evaluatiecriteria waren: het aantal patiënten dat geen zuurstof meer nodig had, de duur van het ziekenhuisverblijf, de tijd dat het zuurstofgehalte in het bloed normaal was (optimale zuurstofcontrole), de tijd dat het zuurstofgehalte te laag was en de tijd dat dat te hoog was.
In beide groepen hebben de patiënten gemiddeld gedurende 40 uur extra zuurstof gekregen. De tijd dat het zuurstofgehalte normaal was, was significant langer in de interventiegroep dan in de controlegroep (81,4% vs. 55,6%; p < 0,001) en de tijd dat het zuurstofgehalte te hoog of te laag was, was lager (respectievelijk 7,4% vs. 20,2% en 8,6% vs. 15,5%; p < 0,001). Het aantal patiënten dat tijdens de studie geen zuurstof meer nodig had, was bijna 2 keer hoger in de interventiegroep (17 vs. 9), maar toch was het verschil niet significant. Er was evenmin een verschil in de gemiddelde duur van het ziekenhuisverblijf (respectievelijk 5,9 en 5,4 dagen).
Conclusie: geautomatiseerde aanpassing van het zuurstofdebiet is veilig en beter dan manuele aanpassing van de zuurstoftherapie, maar die betere controle van de oxygenatie correleert niet met een kortere duur van zuurstoftoediening of een sneller ontslag uit het ziekenhuis. Gegevens over de kosteneffectiviteit zouden ook interessant zijn.
Naar de presentatie van Ejvind Frausing Hansen. ERS 2023