"Hoge nood aan meer opleidingen rond palliatieve zorg"
Elk jaar hebben tussen 50.000 en 85.000 Belgen palliatieve zorg nodig. Tel daarbij de mantelzorgers en het gaat over een miljoen mensen die hiermee te maken krijgen. Toch is er een gebrek aan opleidingen in palliatieve zorg.
Daarom hamert Palliatieve Zorg Vlaanderen op de noodzaak om meer opleiding rond palliatieve zorg te integreren in basisopleidingen zoals bachelor verpleegkunde en in het traject toekomst visie palliatieve zorg van Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Hilde Crevits (CD&V).
Niet standaard
Momenteel is het volgens docente Christine De Bosschere (Artevelde Hogeschool) vechten om enkele uren palliatieve zorg in de opleiding verpleegkunde binnen te smokkelen. Standaard is het niet.
Sommige opleidingen besteden er nauwelijks aandacht aan en beperken zich tot een definitie en de organisatie van de palliatieve zorg in België. De leerinhouden zijn absoluut niet overal dezelfde.
Verdiepende opleidingen
Een aantal werkgroepen bereidt momenteel een actieplan voor om de palliatieve zorg te hervormen. Ook zij hameren op het belang van een goede opleiding. Minister Crevits: "Palliatieve zorg zou een expliciete vaste waarde moeten zijn in de basisopleidingen. Er moet ook meer ingezet worden op verdiepende opleidingen en er zijn meer verdiepende opleidingen nodig voor bepaalde aspecten zoals pijnbestrijding. Tot slot is meer permanente vorming noodzakelijk."
Voor Crevits vormt opleiding absoluut een pijler binnen het nieuwe actieplan. Wel wijst ze erop dat de overheid eindtermen en doelstellingen kan opleggen aan basisscholen en aan secundaire scholen maar niet aan hogescholen en universiteiten.
Niet gesubsidieerd
Palliatieve Zorg Vlaanderen is blij dat de overheid de hoge nood erkent en het gebrek aan opleidingen opmerkt. Daarbij ook de vaststelling dat een specialisatie in zorg voor het levenseinde voor chronisch zieke patiënten niet erg sexy is.
Voor De Bosschere gaat het verder dan een gebrek aan opleidingen voor verpleegkundigen. "Iedere hulpverlener in de basisopleiding zou over palliatieve zorg moeten leren. Een kinesist, psycholoog, thuisverpleegkundige, huisarts... allemaal komen ze in aanraking met palliatieve patiënten of diens mantelzorgers."
Volgens haar zijn trouwens heel wat studenten geïnteresseerd in een postgraduaat palliatieve zorg. Probleem is echter dat die opleidingen niet gesubsidieerd worden en hen dus flink wat geld kosten. "Hierdoor," besluit De Bosschere, "wordt het nog belangrijker om palliatieve zorg te integreren in de gewone bacheloropleiding."