Systemische behandeling van borstkanker in een vroeg stadium bij bejaarden
Oudere patiënten krijgen minder vaak een systemische behandeling. Nochtans stijgt de kankerspecifieke sterfte op hogere leeftijd, wat toe te schrijven is aan het feit dat die patiënten geen systemische behandeling krijgen.
Een van de beste selectiemethoden is een of andere geriatrische evaluatie. Zo'n evaluatie geeft een idee van de globale gezondheidstoestand, en op grond van informatie die invloed heeft op de prognose (levensverwachting ongeacht de kanker, waarschijnlijkheid van toxiciteit van de behandeling, functionele weerslag), kan een geschikt behandelingsplan worden uitgedokterd. Dat verbetert ook de communicatie met de patiënte over het doel van de behandeling.
Het is bewezen dat er minder chemotoxiciteit optreedt, de functionele prognose beter is, de waarschijnlijkheid van een complete behandeling toeneemt en de levenskwaliteit verbetert als rekening wordt gehouden met de uitkomsten van een geriatrische evaluatie.
Criteria voor een systemische behandeling
Die criteria zijn dezelfde als bij jongere patiënten: tumorlast, lymfekliermetastasen, biologie van de tumor, algemene toestand en voorkeur van de patiënten. Die laatste twee aspecten wegen relatief meer door.
Er bestaan meerdere instrumenten die kunnen helpen bij het nemen van de beslissing:
- de AGE GAP, die specifiek is ontwikkeld voor patiënten ≥ 70 jaar en die informatie geeft over de overleving in geval van meteen chirurgie versus meteen een hormoontherapie en met chirurgie + chemotherapie versus chirurgie alleen.
- de CARG-BC, die specifiek is ontwikkeld voor patiënten ≥ 65 jaar en het risico van chemotoxiciteit (graad III tot V) voorspelt, maar geen onderscheid maakt tussen hematologische en andere bijwerkingen.
Hormoontherapie
Een hormoontherapie is een goede primaire optie bij patiënten die definitief of tijdelijk niet in aanmerking komen voor chirurgie.
Een meta-analyse van Oxford leert dat een adjuvante hormoontherapie de totale overleving verbetert. De waarde van een adjuvante behandeling met ciclibs bij bejaarden die ciclibs mogen krijgen, is nog niet duidelijk.
Ook de andere sprekers hebben de duidelijke boodschap gegeven dat de leeftijd op zichzelf geen reden is om af te zien van die behandeling bij patiënten met een HR+ kanker.
Chemotherapie
Alle chemotherapieschema's veroorzaken meer bijwerkingen bij bejaarden, vooral als de behandeling ≥ 3 maanden duurt, en verhogen het aantal ziekenhuisopnames en de sterfte.
Er bestaat nog geen standaardbehandeling. In een studie, die niet specifiek is uitgevoerd bij bejaarden, waren de ziektevrije en de totale overleving beter met 4 cycli van de combinatie docetaxel - cyclofosfamide dan met de combinatie van een antracycline en cyclofosfamide. Twee specifieke studies hebben aangetoond dat het schema docetaxel - cyclofosfamide ± G-CSF haalbaar is (meer dan 90% van de patiënten heeft 4 cycli gekregen), vrij goed wordt verdragen en slechts een tijdelijke (± 1 jaar) negatieve impact heeft op de fragiliteit en de levenskwaliteit. Een per-protocolanalyse van de gerandomiseerde, gecontroleerde studie ASTER 70S bevestigt de haalbaarheid en het positieve effect van het schema docetaxel - cyclofosfamide op de overleving.
Bij een HR+ kanker kan chemotherapie vaak worden weggelaten en is er misschien een plaats voor ciclibs.
Er zijn geen studies specifiek uitgevoerd bij oudere patiënten met een drievoudig negatieve borstkanker. Vaak is chirurgie te verkiezen. Als chemotherapie geïndiceerd is, lijkt een neoadjuvante of adjuvante behandeling met 4-6 cycli docetaxel - cyclofosfamide ± G-CSF de beste optie te zijn.
Bij een HER2 borstkanker is de standaardbehandeling de beste optie waar mogelijk. Zo niet, kan worden overwogen de neoadjuvante en/of adjuvante behandeling af te bouwen.
Naar de opgenomen presentatie van Hans Wildiers.