Nieuwe hoop voor tweedelijnstherapie bij gevorderde HER+/HER2- borstkanker
Bevestiging van het potentieel van SERD (Selective Estrogen Receptor Degrader) met de eerste successen in de EMERALD-studie (beter dan een klassieke hormoontherapie) en bewijs van positieve invloed van remming van de AKT-weg, een weg die weinig is onderzocht bij borstkanker.
1-SERENA-2
De SERENA-2-studie is een fase II-studie die camizestrant, een orale SERD van een nieuwe generatie, heeft vergeleken met fulvestrant bij 240 gemenopauzeerde patiënten met een plaatselijk gevorderde of gemetastaseerde HR+ borstkanker die al een hormoontherapie hadden gekregen wegens gevorderde borstkanker.
In de totale patiëntenpopulatie was het risico op tumorprogressie of overlijden 42% lager met camizestrant 75 mg en 33% lager met camizestrant 150 mg dan met fulvestrant. De mediane PFS bedroeg respectievelijk 7,2, 7,7 en 3,7 maanden.
In alle vooraf gespecificeerde subgroepen waarvoor er eigenlijk nog geen goede behandeling bestaat, was de progressievrije overleving klinisch significant beter:
- eerdere behandeling met een CDK4/6-remmer ((± 50% van de totale patiëntenpopulatie): mediane PFS met camizestrant 75, camizestrant 150 mg en fulvestrant respectievelijk 5,5, 3,8 en 2,1 maanden
- long- en/of levermetastasen (± 60%): mediane PFS respectievelijk 7,2, 5,6 en 2,0 maanden
- ESR1-mutatie (30-40%): mediane PFS respectievelijk 6,3, 9,2 en 2,2 maanden
- HR+ kanker (± 70%): mediane PFS respectievelijk 7,4, 12,0 en 3,2 maanden.
2-CAPItello-291
De fase III-studie CAPItello-291 is uitgevoerd bij 708 volwassen patiënten met een HR+/HER2- of HER2 laag borstkanker bij wie de tumor was gerecidiveerd of verergerd tijdens of na behandeling met een aromataseremmer ± CDK4/6-remmer en die hoogstens één chemotherapielijn hadden gekregen wegens gevorderde borstkanker.
De twee primaire eindpunten waren de PFS in de totale populatie en de PFS bij de patiënten met afwijkingen van de AKT-signalisatieweg.
In de totale patiëntenpopulatie was het risico op tumorprogressie of overlijden 40% lager met een combinatie van capivasertib (selectieve remmer van de 3 AKT-isovormen) en fulvestrant dan met fulvestrant + placebo (mediane PFS respectievelijk 7,2 en 3,6 maanden).
Bij de patiënten met afwijkingen van de AKT-weg (afwijkingen van PIK3CA, AKT1 of PTEN) was het risico op tumorprogressie en overlijden 50% lager met de combinatie capivasertib + fulvestrant dan met fulvestrant + placebo (mediane PFS respectievelijk 7,3 en 3,1 maanden).
Het percentage objectieve respons bedroeg respectievelijk 22,9% en 12,2% in de totale patiëntenpopulatie en respectievelijk 28,8% en 9,7% bij de patiënten met afwijkingen van de AKT-weg.
De mediane totale overleving (belangrijkste secundair eindpunt) was nog niet bereikt, maar de eerste resultaten over de totale overleving zien er toch goed uit.
Naar de presentaties van 1-Mafalda Oliveira, Barcelona, Spanje, en 2-Nicholas C Turner, Londen, VK. SABCS 2022, abstracts SG3-02 en SG3-04