Een verrassende kijk op de kunstenaar Wim Opbrouck

De tentoonstelling 'Open Hart' in het Gentse museum Dr. Guislain, die loopt tot 8 januari 2023, biedt een verrassende kijk op het kunstenaarschap van Wim Opbrouck. Die is in de eerste plaats als acteur en theatermaker bekend, maar ontsluit hier voor het eerst in dertig jaar zijn beeldend werk.

21 september 2022

Reeds voor de opening van de expo eind juni besteedden we in deze krant (AK 2719) aandacht aan de expositie Open Hart in het Museum Dr. Guislain. Opbrouck durft zichzelf geen plastisch kunstenaar te noemen. Zoals in het begeleidende boek Openbare werken Vol.1 staat: "Voor Wim Opbrouck gaat het om de expressie op zich, veel meer dan om de ene of de andere kunstvorm".

Toch is hier geen dilettant aan het werk. Daar is bijvoorbeeld Opbroucks vormelijke bewustzijn te groot voor. De expositie brengt een bonte collectie van tekeningen en schetsen. Sommige worden apart gepresenteerd, andere staan in notitieboeken die in hun totaliteit worden geëxposeerd. De eerste indruk is er een van een enorme veelheid. Waar Opbrouck ook gaat en staat, steeds lijkt hij pen en potlood in de aanslag te hebben. De theaterliefhebber zal zo een script van De broers Geboers herkennen dat Opbrouck heeft volgeklad.

Speelvogel

Uit de werken spreekt voorts een even spontane als dwangmatige fantasie. Vanuit een geheel eigen verbeelding kijkt Opbrouck naar de wereld. De ene keer komen er kopvoeters tevoorschijn, een andere keer neemt hij mensen uit zijn eigen leefwereld als vertrekpunt, en ontstaan er bijvoorbeeld getransformeerde portretten van collega's/acteurs als Elsie de Brauw en Bert Luppes. Net als op het toneel, toont Opbrouck zich hier als een speelvogel. "Laten wij niet vergeten te spelen", hangt er als opschrift in de tentoonstelling. Wat niet wegneemt dat Opbrouck ook een melancholische kant heeft.

Een essentieel onderdeel van Open Hart is Opbroucks stelling dat tekenen in wezen een democratisch proces is. Zijn eigen beeldende werk is daar een voorbeeld van, maar tegelijk lanceert Opbrouck ook een project genaamd Tekenklas, waarmee hij anderen wil aanzetten tot tekenen. De Tekenklas wordt geleid door een 'voortekenaar' die zijn studenten de weg wijst. De handelingen worden van bovenaf gefilmd en geprojecteerd in de ruimte. Op die manier wordt de bezoeker in het tekenproces gezogen - en hopelijk geprikkeld om zelf pen of potlood ter hand te nemen.