Het zit wel snor met uw kennis over armoede... vindt u
Zeven op de tien artsen vinden dat ze genoeg kennis over armoede hebben om hun rol als zorgverlener goed te kunnen uitoefenen bij patiënten in armoede. In armoede kom je terecht door omstandigheden, zegt een meerderheid van artsen. Zes op de tien hebben tijdens hun professioneel leven hun uitgavenpatroon al eens nauwlettend in de gaten moeten houden.
België gaat gebukt onder de grootste inflatie in vier decennia. Ons land is zelfs een van de koplopers in Europa. De gestegen levensduurte jaagt in elk gezin de uitgaven stevig de hoogte in. Het hoeft geen betoog dat de toenemende gas-, olie- en elektriciteitsprijzen een (veel) grotere schok zijn voor de armste gezinnen. Zij besteden immers een groter deel van hun budget aan energie dan rijkere consumenten. En wie geen hoog inkomen heeft, heeft doorgaans ook minder ruimte om buffers op te bouwen.
Welke impact zal de inflatie hebben op de gezondheid van de meest kwetsbaren onder ons? Uit onderzoek blijkt immers een lineair verband tussen sociale positie en gezondheid. Een meerderheid van artsen is van mening dat de tijdigheid van zorg voor mensen in armoede minder goed is in vergelijking met wie niet in armoede leeft, zo blijkt uit de bevraging 'artsen en armoede' van Artsenkrant, Staten-Generaal Geestelijke Gezondheid en UAntwerpen. Artsen achten het risico op lichamelijke klachten en psychische problemen ook groter bij mensen die in armoede leven. Opvallend: volgens de respondenten krijgen mensen in armoede ook minder kwaliteitsvolle zorg dan wie niet in armoede leeft.
Basisopleiding
Een ruime meerderheid van de bevraagde artsen geeft aan dat armoede niet aan bod is gekomen in de basisopleiding geneeskunde. Hetzelfde geldt voor de vervolgopleiding tot huisarts of specialist. Toch vinden zeven op de tien artsen dat ze genoeg kennis van het onderwerp hebben om hun rol als zorgverlener goed te kunnen uitoefenen bij deze kwetsbare populatie.
En dat is wel nodig; uit ander onderzoek blijkt dat de huisarts in 80% van de gevallen de eerste aanspreekpersoon is bij psychosociale problemen. Door diens toegankelijke en laagdrempelige zorg, ziet de huisarts patiënten met een verschillende socio-economische achtergrond en komt hij frequent in contact met sociale problematiek. Hij of zij kan op een begrijpbare manier uitleg verschaffen over zorgnoden, en dat in een voor de patiënt vertrouwde omgeving.
Bijscholing over het thema kan weliswaar nuttig zijn, op de vraag of ze zouden deelnemen aan een studiedag of korte opleiding over armoede, zegt de helft van de artsen in onze bevraging dan ook 'ja'.
Hoe belandt iemand in armoede?
In armoede terechtkomen, gebeurt door omstandigheden, zo vindt een meerderheid van de bevraagde artsen. Zeven op de tien artsen zijn het ermee eens dat armoede een 'intergenerationeel' probleem is. Slechts drie procent vindt dat arme mensen zelf verantwoordelijk zijn voor hun situatie.
Wel vindt een derde van de artsen dat mensen in armoede de verkeerde prioriteiten stellen - een derde vindt van niet. Bijna de helft van de bevraagde artsen is van mening dat mensen in armoede inspanningen doen om iets aan hun situatie te veranderen.
Gevraagd naar de financiële situatie in hun gezin van herkomst, zegt een op de drie artsen dat hij of zij heeft moeten werken om de studies te bekostigen. Een ruime meerderheid (61 procent) weliswaar niet. In de meeste kerngezinnen werd er niet bespaard op gezondheidszorg. Wel geven zes op de tien artsen aan dat het tijdens hun professioneel leven voorgekomen is dat ze hun uitgavenpatroon nauwlettend in de gaten moesten houden.