Zorglasagne

Onze gezondheidszorg is opgedeeld in eerstelijnszones, zorgregio's en netwerken allerhande. Dat gebeurt meestal per regio en soms ook nog eens per sector. In regel bestaan die organen en raden van bestuur uit de vele actoren die in die regio of sector actief zijn. Steeds vaker sluipen nu ook de lokale besturen de overlegorganen binnen. Alsof het allemaal nog niet complex genoeg was. Helpt het bos aan structuren ook de patiënt vooruit? Heeft een zorgverlener baat bij al die overdaad? Die vragen worden te weinig gesteld.

We mogen het zorglandschap niet nog complexer maken. Elke extra laag in de zorglasagne kan er pas komen als er ook een andere laag wordt weggenomen. Een sterkere rol voor de lokale besturen moet dus samengaan met een vereenvoudiging. Daarbij is minstens duidelijkheid nodig rond de middelen die de lokale besturen toegeschoven krijgen én inzetten in hun regierol.