Opnamestop en triage aan de deur: ziekenhuizen houden zich paraat voor fase 3 van noodplan
De ziekenhuizen houden zich paraat om over te stappen naar fase 3 van het noodplan - met opnamestop in de ziekenhuizen en triage aan de deur, ook van intensieve zorg. Maar dat worstcasescenario tekent zich niet af.
Het blijven spannende tijden. Sars-CoV-2 heeft ons al verschillende keren verschalkt. Maar de vaccinatiecampagne, met de toediening van boosters in een behoorlijk hoog tempo, werpt haar vruchten af.
De eerste lijn stond het water de voorbije periode weer aan de lippen. Maar de ziekenhuizen lijken voorlopig aan het ergste te ontsnappen. Het aantal opnames stijgt weer licht. De dalende trend in het aantal nieuwe ICU-opnamen lijkt te stoppen. Dat was alleszins het geval afgelopen dinsdagmiddag, bij het afsluiten van deze editie. Maar de evolutie zit nog steeds aan de ondergrens van het meer gunstige scenario.
Op 11 januari schreef het Hospital Transport & Surge Capacity Comité een brief naar de ziekenhuizen om zich paraat te houden om desnoods, van fase 1B, direct over te stappen op fase 3 van het noodplan. Door uitval van het personeel is de ICU-capaciteit verminderd. Tien procent van de 2.000 normaal beschikbare bedden is gesloten. De maximumcapaciteit ligt nu rond de 1.800 bedden. Uitbreiden van de ICU-capaciteit, zoals in fase 2 aanbevolen, lijkt niet realistisch. Al zal het HTSC-comité de ziekenhuizen die dat nog aankunnen desnoods vragen dat wel te doen.
Op het huidige moment zijn 400 ICU-bedden ingenomen door covidpatiënten, 1.000 bedden door andere patiënten. "We hebben de ziekenhuizen gevraagd om 300 van de overblijvende bedden gereserveerd te houden voor covidpatiënten en 100 bedden beschikbaar te houden voor de opvang van andere patiënten", legde HTSC-voorzitter Marcel Van Der Auwera op 14 januari aan de pers uit.
Raken die bedden opgevuld, dan zullen de artsen de patiënten die zich aandienen - met covid of met andere pathologie - volgens medische criteria moeten triëren. Artsen zijn het gewend om rekening te houden met de overlevingskansen van de patiënt, met wat de patiënt zelf en diens omgeving nog wensen. Maar het is niet zo dat het triëren van patiënten bij schaarste van de middelen iets is dat artsen zomaar meedragen uit de opleiding, stelde hij nog.