Proportioneel
Vanuit de Wet Patiëntenrechten bekeken zijn bijkomende beleidsmaatregelen zoals verplichte vaccinatie mogelijk om de vaccinatiegraad te verhogen. Maar elke maatregel moet een zogenaamde 'proportionaliteitstoets' ondergaan.
Dat stelt de Federale Commissie Rechten van de Patiënt in een recent advies 'verplichte vaccinatie' van 20 december jl.
In opdracht van coronacommissaris Pedro Facon bestudeerde de Commissie hoe, en in welke mate, de beleidsmakers de Wet Patiëntenrechten (22 augustus 2002) in acht moeten nemen bij het uittekenen van (bijkomende) maatregelen het oog op het verhogen van de vaccinatiegraad.
Eerst en vooral stellen de auteurs dat als de informatie- en sensibiliseringscampagnes en de vrijwillige vaccinatie niet volstaan teneinde een voldoende hoge vaccinatiegraad te bekomen, vaccinatievoorwaarden voor niet-essentiële activiteiten, voor essentiële activiteiten en de invoering van een algemene vaccinatieplicht mogelijk zijn.
Wel moet het duidelijk zijn waarom maatregelen noodzakelijk zijn, voor wie ze gelden en welke het meest geschikt zijn om het beoogde doel te bereiken én tegelijk het minst de fundamentele rechten van elk individu inperken. "Zo moet elke maatregel een regeling bevatten voor personen die om medische redenen niet kunnen gevaccineerd worden. Ook moeten de gevolgen duidelijk zijn voor personen die om persoonlijke redenen beslissen zich niet te laten vaccineren en moeten de maatregelen blijvend regelmatig op hun proportionaliteit worden getest", duidt prof. gezondheidsrecht Tom Goffin (UGent), die de Commissie voorzit.
"Transparante antwoorden op deze drie vragen garanderen een proportioneel beleid", besluit Goffin, "waarvan elk aspect kan worden verantwoord en waarvan elk aspect proportioneel bijdraagt tot het gewenste doel".