Zwakke spieren bij obesitas

Bij zwaarlijvigheid schieten het metabolisme en het uithoudingsvermogen van de skeletspieren tekort. Het onderliggende mechanisme is echter niet duidelijk.

15 december 2021

Om het verband tussen obesitas en de werking van de skeletspieren te onderzoeken, hebben wetenschappers van de Universiteit van Hongkong een model van zwaarlijvige muizen ontwikkeld door het gen dat codeert voor BDNF (brain derived neurotrophic factor) enkel in de skeletspieren uit te schakelen.

Voor de eerste keer heeft de groep van dr. Chan aangetoond dat obesitas correleert met een geringere hoeveelheid BDNF in de skeletspieren van muizen. De muizen die geen BDNF in hun skeletspieren hadden, kwamen meer aan en vertoonden meer insulineresistentie als ze een vetrijke voeding kregen.

De vorsers stelden vast dat de mitochondria van die muizen niet in staat waren te recycleren. Dat leidde tot een ophoping van beschadigde mitochondria in de weefsels, een trager vetmetabolisme in de spieren en meer ophoping van vetten, waardoor de insulinegevoeligheid afneemt. Aangetoond werd dat BDNF instaat voor de mitofagie in de skeletspieren.

7,8-dihydroxyflavon, dat de werking van BDNP nabootst, zwakte de disfunctie van de mitochondria bij de zwaarlijvige muizen af. Die stof is aanwezig in de bladeren van Godmania aesculifolia, een plant uit Zuid-Amerika. 7,8-dihydroxyflavon zou een doeltreffende remedie tegen obesitas kunnen zijn. De werkzaamheid bij de mens moet echter nog worden aangetoond.