Placebo superieur aan risankizumab bij volwassenen met ernstig astma

Risankizumab is een monoklonaal antilichaam gericht tegen IL-23, en is reeds goedgekeurd voor de behandeling van matige tot ernstige psoriasis.

Corina Schmidt - 24 november 2021

Aangezien IL-23 ook betrokken is bij luchtwegontsteking die wordt gemedieerd door Th 2- en Th 17-cytokines werd in een fase 2a-studie onderzocht of risankizumab ook gebruikt kan worden voor de behandeling van astma. In deze multicentrische, gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studie kregen patiënten eenmaal per 4 weken 90 mg risankizumab (subcutaan) (n = 105) of placebo (n = 109) gedurende 24 weken.

De tijd tot de eerste verergering van astma was het primaire eindpunt. Verergering van astma werd gedefinieerd als verslechtering vanaf baseline op twee of meer opeenvolgende dagen; verslechtering werd beschouwd als een afname van ten minste 30% van de expiratoire piekstroom in de ochtend of een toename ten opzichte van de uitgangswaarde van ten minste 50% van het aantal pufjes noodmedicatie in een periode van 24 uur (wat overeenkomt met ten minste vier extra pufjes), een ernstige astma-exacerbatie, of een toename van 0,75 of meer punten op de astmacontrole vragenlijst ACQ-5.

De tijd tot de eerste verergering van astma was korter bij risankizumab dan bij placebo (mediaan: 40 dagen vs. 86 dagen; HR 1,46; 95% CI: 1,05 tot 2,04; p = 0,03). De ratio voor verergering van astma op jaarbasis met risankizumab in vergelijking met placebo was 1,49 (95% CI: 1,12 tot 1,99), en de ratio voor ernstige exacerbaties was 1,13 (95% CI: 0,75 tot 1,70). Veiligheidsproblemen werden niet in verband gebracht met de behandeling met risankizumab. De auteurs besluiten dat behandeling met risankizumab niet gunstig was bij ernstig astma. Deze studie ondersteunt geen verdere onderzoeken naar anti-IL-23 bij astma.

Bron:

Brightling CE, Nair P, Cousins DJ, Louis R, Singh D. Risankizumab in Severe Asthma - A Phase 2a, Placebo-Controlled Trial. N Engl J Med. 2021 Oct 28;385(18):1669-1679. doi: 10.1056/NEJMoa2030880. PMID: 34706172.