RIP

Voor de algemene nieuwsmedia was het amper een berichtje op een website waard. Het belang voor de organisatie van de Belgische gezondheidszorg van de zaterdag overleden professor Jan Peers kan echter bezwaarlijk overschat worden.

Vele jaren lang was hij de man die achter de schermen zijn pionnetjes plaatste. Voor heel wat mensen, ook personaliteiten die vandaag de dag aan de touwtjes trekken, was hij de 'kingmaker'. Charismatisch, aimabel en (emotioneel) intelligent slaagde Jan Peers erin mensen te overtuigen. Niet enkel academici, ook de bedrijfswereld vroeg hem regelmatig om zijn mening.

Minder bekend maar daarom niet minder reëel is zijn Vlaamse reflex. Karakteristiek is de innovatieve manier waarop hij dat deed. Zijn concept, dat aan de basis ligt van het Huis voor Gezondheid in Brussel, reikt een oplossing aan voor een heikel probleem: zorg in de eigen taal voor de Nederlandstaligen. Een mensenrecht. Het Huis voor Gezondheid wil Vlaamse Brusselaars - en anderstaligen die ervoor openstaan - vlot de weg doen vinden naar Nederlandskundige zorgverstrekkers. Een stap in de goede richting, voor urgenties biedt het systeem helaas geen soelaas.

Dat UZ Leuven anno 2021 hoog aangeschreven staat in Europa heeft dit ziekenhuis grotendeels aan Jan Peers te danken

De man die het overzicht behield. In Gasthuisberg was dat zelfs letterlijk te nemen. Zijn bureau op de hoogste verdieping van dit immense gebouwencomplex was deels enkel met de trap bereikbaar en veilig afgesloten van de buitenwereld. Een interview leek op een audiëntie bij de paus.

Maar dat UZ Leuven anno 2021 hoog aangeschreven staat in Europa heeft dit ziekenhuis grotendeels aan Jan Peers te danken. Hij zette Leuven in de jaren 1970-1980 met flair en visie op de kaart. Dat 'visionair' en 'megalomaan' soms gevaarlijk dicht bij elkaar liggen, werd pas tegen het einde van zijn Leuvense periode duidelijk. De financiële put was aanzienlijk.