Vijftig jaar Musique en Wallonie

Precies 50 jaar geleden, ongeveer tegelijk met de start van het Festival de Wallonie en van de Communauté culturelle française, werd het label Musique en Wallonie opgericht. Bedoeling was om muziek uit de regio bij een breder publiek bekend te maken. Met een gemiddelde van vijf opnames per jaar staat de teller ondertussen op meer dan 200, vaak erg boeiende en verrassende uitgaven.

24 november 2021

Musicologisch zijn de programma's sterk onderbouwd en die info wordt op een toegankelijke manier gedeeld in een viertalig booklet, ook in het Nederlands, vaak met goed gekozen en unieke afbeeldingen erbij.

Herontdekken

"We werken nauw samen met onderzoekers van onze universiteiten en muziekinstellingen", vertelt Jean-Pierre Smyers die ondertussen 20 jaar voorzitter is van het label. "Als hun voorstellen interessant genoeg zijn om ook uitgevoerd en opgenomen te worden, dan komen wij in actie. Vaak gaat het over het herontdekken van onbekende componisten, of om het uitvoeren van minder bekend repertoire van bekende namen. Daarvoor moeten we uiteraard de geschikte uitvoerders vinden. In de beginjaren waren dat Philippe Herreweghe, Paul Van Nevel of Jordi Savall. Uitvoerders komen zeker niet alleen uit Franstalig België, ook met groepen uit Vlaanderen of uit de Verenigde Staten hebben we samengewerkt."

"Onze uitgaven worden in 20 landen verdeeld", vervolgt Jean-Pierre Smyers. "Met de mogelijkheden op het vlak van digitaal downloaden en streaming zijn de verspreidingsmogelijkheden enorm. Je merkt dat er voor specifieke genres, zoals orgel- en luitmuziek, overal ter wereld liefhebbers zijn die nieuwe uitgaven haast systematisch verzamelen. Soms ontstaat een succes heel onverwacht: 20 jaar geleden verscheen onze uitgave Contredanses au temps du Prince de Ligne die zeer snel uitverkocht was. Toen we dat gingen uitzoeken bleek dat de dansen in precies dezelfde structuur uitgevoerd werden als bij square dance. Blijkbaar had zich dat in die wereld als een lopend vuurtje verspreid."

Edouard Lassen

Naar aanleiding van de 50ste verjaardag van het label verschenen vijf nieuwe uitgaven. Musique en Wallonie klopte tijdens de covidperiode aan bij musici die zonder opdrachten zaten en zo kon het enkele bijzondere projecten realiseren waarvan we er hier drie voorstellen.

Aan de uitstekende tenor Reinoud Van Mechelen werden liederen van Édouard Lassen voorgelegd. Musicoloog Manu Couvreur was bezig met de biografie en het oeuvre van deze componist van onder het stof te halen. Lassen kwam in 1833 met zijn ouders vanuit Denemarken naar België, en werd ook Belg. Hij studeerde piano en compositie aan het conservatorium in Brussel, en won de fel begeerde Prix de Rome. Na zijn verblijf in Rome trok hij naar Weimar, waar hij contact legde met Franz Liszt. Daar werd hij op voorspraak van Liszt ook de tweede Musikdirektor wat hem als componist en dirigent een mooie carrière opleverde.

Omdat hij joodse wortels had wisten de nazi's in de jaren 1930 vele sporen van de in 1904 overleden topmuzikant uit. Manu Couvreur herontdekte recent brieven en vond ook heel wat liederen. Reinoud Van Mechelen was razend enthousiast over deze muziek en samen met pianist Anthony Romaniuk werd een selectie ervan opgenomen. Het leverde een unieke opname op vol heerlijke romantische liederen op teksten van Heine, Goethe, Cornelius of Hugo die onder meer door Thomas Mann, die zich herinnerde dat zijn moeder ze nog zong, geprezen werden.

Franck/Jongen

Twee andere projecten van Musique en Wallonie die tijdens de covidperiode ontstonden, zijn gewijd aan muziek van César Franck en Joseph Jongen. Van Franck presenteert de cd De l'autel au salon kortere, bescheiden en onuitgegeven koorwerken die uitgevoerd worden door het Choeur de Chambre de Namur onder leiding van Thibaut Lenaerts en begeleid op orgel, piano, harmonium, cello of harp. Franck componeerde ze voor specifieke kerkelijke gelegenheden of gewoon voor het plezier. Het Panis Angelicus is natuurlijk wereldvermaard, en klinkt hier in de originele versie voor tenor, cello, harp en harmonium. Er is echter nog zoveel meer moois te ontdekken op deze cd.

De cd met orgelmuziek van Joseph Jongen ten slotte is heel bijzonder omdat ze werd opgenomen op het Stevensorgel uit 1930 in de Henry Leboeuf-zaal van het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Het orgel werd er in 2017 na meer dan 50 jaar stilzwijgen opnieuw ingehuldigd. De opnames gebeurden tussen Kerst en Nieuwjaar vorig jaar op een instrument dat twee weken later door waterschade bij het blussen van de dakbrand vernield werd. Cindy Castillo brengt er een selectie uit Jongens onvolprezen orgelmuziek, met imposante werken zoals de Toccata en de Sonata eroïca.